P. A. SACCARDO XI 



parvulum novumque fungum intuetur quem ad rei memoriam 

 appellavit Charonectria consolationis [MxchQXm^ II, P. I, p.72) (1). 



Quod officium diligenter magnoque honore per 40 annos 

 exercuit, cum 70 annis aetatis confectis, otium vitac suae op- 

 tavit. Id factum est a 1 novembri 1915 quo conclamatus est ab 

 universis doctoribiis Facultatis Scientiarum Professor Emeritus, 



Quinque annos vixit postea : temporis spatium breve sed 

 forsitan teterrimum omnium malorum : moerores familiares, 

 bellum Europaeum, nonnullae provinciae Venetae captae, Ille 

 per duos annos Patavio profugus, vas*"atio finium ipsius Mon- 

 telli, Plavis, Victorii Veneti, quas terras peragraverat magno 

 amore et dulcedine ad scrutandas plantas per totam fere vi- 

 tam (eorum nomina tiistoriae iam sacrata sunt), suae iuven- 

 tutis loca, quae spem semper habuit fore ut una cum Patria 

 victrice liberarentur. Quod votum integerrimi viri Patriae 

 amantissimi solutum est ! 



* 



* * 



Tractus est ad speciale studium mycologiae tum cum 

 animadverterat in horto botanico Patavino fungos tunc notos 

 in Veneta regione attingere tantum 250 species, ut patebat 

 libro qui inscribitur Enumeratio Cryptogamariim Italiae Ve- 

 netae^ cuius auctor est De Hohenbuehel Heufler (1871); pri- 

 mum apparuit Mycologiae Venetac specimen (1873) et prima 

 series lUius operis quod inscribitur Fnngi Veneti novi vel critici 

 (1873): quapropter investigationibus Saccardianis fungi Veneti 

 praetergrediuntur nunc 4600 species circiter !. Quod studium 

 ut constat inter omnes, continenter vivus prosecutus, summum 

 verticem consecutus est hac Sylloge, « opere monumentali » . 

 Ita enim censores diligentes et aequi hoc opus iudicaverunt, 

 non ego. 



(i) Et in Sylloge II p. 462 : « Etytn. chara gaudium...., lungillum scrutabar 

 « die XVI sept. 1879 quo notitiam habui cathedrae botanicae patavinae mihi 

 « conlatae ». 



