SCLEROTIACEJE» 271 



plurimis chara(5leribus curn hi« jundlis» Sic ex, 

 gr. ex idea Hymenomycetum demum liberantiir, 

 nec Hypodermiorum more semper innats j cum hoc 

 pheenomeno intime cohxret ]ocus natali», nam , ut 

 liberentur, necease est, ut in plantis magis destru» 

 <5lis & dissolutis explicentur. Quo magi» matrix^ 

 cui innascuntur Sclerotiace£, dissoiuta, eo magi» 

 cum Hymenomycetibus , eo minus cum Hypoder- 

 miis congruunt 8c versa vice. Genus Sclerotium 

 &c. tixempla offert. Sed cum Sclerotiacear quoad 

 njegetationem Coniomycetibus proximae, eorum more 

 innatce in plantis adbuc vivii facile vegetant, sed 

 utpote Hymenomycetes numquam, nisi in planta 

 emortua , frud.ificant. Eadem ratione omnes Pha- 

 cidiaceap, utpote epiphyta^, in foliis vivis optime ve- 

 getant & ex vegetatione ad Sclerotiaceas pertinent ^ 

 sed demum in foliis putrefadlis, a vi matricis vita- 

 li liberac, in longe perfecfliores fungos abeunt. In- 

 de quoque pendet tempus utriusque ordinis vigen- 

 di hiemale, quod Coniomycetibus aestivale, nam an. 

 te tempestatem brumalem matrix, aestate viva, vix 

 dissoluta e, s» p. ^-- 



V. Quoad vegetatioaem autem Scl^rotiacejc 

 (HM) proxime accednnt ad Tubercularias (EH) 

 e. gr. ad Aegeritam, Fusarium &c» , quee etiam ut- 

 pote in plantis mortuis obviae liberantur, sed di- 

 gnoscuntur sporidiis magis evolutis» Ubique duplex 

 exstat dispositionis ratio altera e vegetatione, alte- 

 ifa 8 frutftificatione : equidem hanc secutus sum ; 

 sed cui illa prjcstare videtur ordines nostros radian- 

 tes inversQS sumat h. e. Sclerotiaceae nunc HE^ 

 tam EH; & Tubercularis nunc EH^ tum HE 

 e» s. p. 



VL AnalogsB sunt Sclerotiacese cum ordinibus 

 ©piphytis Hyphomycetum & Gast^^romycetum. E 

 Phylleriaceis genera Taphria & Erioplaca ad Scle- 

 rotiaceas proxime accedunt , sed ut Hyphomyretes 

 adnata, subfloccosa e. s. p. Magis congruunt Peri- 

 sforia (semu Utiori sumta) 8c ix, habitu difficile 



