■ 5 



Germanicae plurimis locis observationibus egregiis ornatae (Vorlesungen 

 iiber vergleicheride Anatomie von G, Cuvier, iibers. von L. H. Froriep 

 und J. F. Meckel. I — IV. Th. Leipz. 1809 — 1810.) de Pipa nihil pro- 

 prii adjecerunt, sed Schneideri, viri ceh inventa referunt. 



g) /. Fr. Blumenbach, Analomiae comparatae in Germania promo- 

 tor summus, in compendio: Handbuch der veigleichenden Anatomie. 

 Gott. i8o5' 8- Schneideri pariter observationes refert. Foetubus ta- 

 men dorso excludendis caudam esse olim probavit et icone egregia il- 

 lustravit, conf. Ejus: Naturhistorische Abbildungen, 4tes Heft. Gott. 

 1799. 8- Tab. 36. 



§. 2. 



SCELETON. 



Sceleton Ranae Pipae multa continet scitu dignissima, neque ab 

 auctoribus satis exposita, qui ut in paragrapho praecedente monuimus, 

 specimina nianca multilave prae oculis liabuisse videntur. Nosmet sce-' 

 leto Pipae tam masculae, quam femineae, utiiusque adultae, nequenon 

 hujus JTinioris duploque minoris usi sumus, sceletis Rauavum esculentae, 

 temporariae, paradoxae, arboreae et Bufonis \iridiis Sc/meid. (feminae et 

 adultae et junioris ] insimul sedulo comparatis *). 



Capitis quam in reliquis ranarum speciebus multo magis et lati 

 et complanali formaque, quam Tab. I. exhibet, peculiaii insignis ossa 

 singula quo minus enumeremus, copia craniorum in Museo anatomico 

 servatorum nondum sufHciente impedimur. Amphibiorum enim capitis 

 ossa ab auctoribus, ne recentissimis quidem exceptis, uti debuissent, 

 nequaquam descripta sunt, neqtie nisi pliuimis omnium ordinum craniis 

 colleclis et aetatis diversae ratione siuiul habita , bene describi possimt. 

 Museum aulein anatomicum iisdem in dies augetur, ut de amphibioruni 

 cranio nosmet peculiari libello brevi agere posse omnino sperandum sit. 



*) Oiunes itaque species riictas voliuiiiis, si Pipam a reliquis generatim 

 siuntis tUstinguimus. Quarti Pipae speciiuiiiis infra meiitio iiet. 



