COMMENTATIO ad QUAESTIONEM ZOOLOGICAM. 43 



Mox OS tyoideum liDgiiaque in altum tolluntur, nares clauduntur, aer compressus per 

 rimam laryngis pulmones intrat. Inde intelligendum quare ranae suffocentur cum 

 earum os vi apertum tcneamus. Os hjoideum tum enim nec deprimi et nec elevari 

 potest, respiratio igitur cessat, animalque moritur (x). 



Cujusnam usus sit liiigua in coaxando, primus indicavit Petrus Camperus, 

 iiostras! (2). Aer inspiratus a raua per rimam laryngis superficiei inferiori linguae 

 apprimitur. Hujusce acris uua pars destrorsum, altera pars sinistrorsum tendit, (a 

 protuberantia euim quae totam linguam subtus in duas dividit partes , ad latera re- 

 pellitur), et qiiidem in sacculos buccorum membranaceos , maxillae inferiori mariurn 

 ranarum escvilentarum adhaerentes. Inde expressus , a lingua ita vibratur , ut inde 

 oriatur sonus ille raulnus. 



§. 5. 

 Nasus et odoratus, 



Odoratus est sensus tertius. Primus jam est sensnum illorum, qui organo iudivi- 

 duali praediti suut et a Cl°. Iluschke sensus ideales {ideale Sinnorgane) vocan- 

 tiir ( 3 ). Quum enim nec tactus nec gnslus organa haberent suis tantummo- 

 do functionibus inservientia ( nam dermatis primarius usus est , corpus tegere , 



(1) Haecce jam aliorum fide innixus credeLam, quum tnihl PhTsiologiam CI', C. A, Rudolphi legere con- 

 tingeret , qui longe aliter hac de re agit. 



Primo magnas partes in deglutilione ct rcspiratione adscrihit faucium elevationi', qua cibis quodammodo ob- 

 ▼iam eunt fauces, eorumque dcpressioni egregic favent, 



Deinde plane negat, ranas, ore vi aperto, vivcre non posse , et experlmcntis a se ipso institutis aQirmat stit , 

 ranas gulis apcrlis, per horas , d!es , imo hebdomades intcgras vlvas vividasque vidisse. Aliorum vero expcri- 

 mentorum infelicem exitum inmersioni ranarum in aquam adscribit, unde nccesse erat, ut aqui gulam intrante , 

 misere suffocarcntur animalia, Conf. C. A, Rudolphi Grundriss der Physiol. tom. II. part. 2, pag. So et 3jg. 



Conf. Ilerholdt Anmerkungen uBer die Chirurgische Behandlung tiefcr Wunden. Kopcnh. 1801, S. 48 — 5u, 

 BuUctin Philom. an 7. n. 3o. page 42. C. A. Rudolphi Anat. Phjsiol. Abhandl. S. iij — 122. 



(2) Verhandclingcn van hct liataafsch Genootschap dcr proefond. wijsbeg. te Piotterd. Tom. I. p. 25o. 

 (5) Beylriige zur Physiologie und Naturgcschichtc von E. Huschke, 1 Band, Weimar 1827, p. gg. 



Cl. Huschke, Okeni discipulus , cui et suum hocce opusculum dicavit, Philosophiae Schellingii, 

 quae dicitur IJcal-Philosophie , Natur-pJiilosopIiie totus quantus addictus csst videtur. Hufccc philoso- 

 phiae ad naturalem historiam applicatae summum est propositum ; ut dcmonstretur uniuscujuscumque for- 

 nae corporalis , prototypum exstare , in inferiorihus organismis , atque cuique systcmati organorum ordi- 

 item plantarum aut animalium analogum esse. Sic fungi dicuntur plantae radicariae quippe qui radiceia 

 quandam totins regni vegetabilis oDerunt. Gramineac caulinariae audiunt, quippe quac caulem regni vcgeta- 

 bilis fere exhibent. Et sic deinceps, Hocce systema licet ingeniosum esse videatur, et juvenibus inprimi» 



F 2 '»•- 



