Go H. L. V A N A L T E N A 



In latere Tiiiiiiscujnsque testicull renes spectante igiturque posteriore , sex vel Octd 

 vasa dcferentia majora occurrunt, per paria disposita , quorum quaedam simplicissi- 

 ma snnt, alia in ramos divisa. Haecce vasa sperma e testiciilis ducunt, jamqne 

 variis gyrorum ambagibus contorta renibus adhaerent atque juxta illoium latera ex- 

 terna descendentia , in vesiculas seminales desinunt. Hae jam vesiculae seminales 

 sacci sunt longitudinales vel potius expansiones membranaceae laterum vasorum 

 abdiicentiam, qnae jam jam contrahuntur , atque minoribus aperturis desinuut in 

 cloaca , ubi papillam dextram et sinistram formant, quae cum virili organo testu- 

 dinis, etiam in cloaca obvio atque maximi voluminis, magnam habere videntur ana- 

 logiam. 



Vasa abducentia non tantvim semini abducendo inserviunt , urethrarum munere 

 etiara funguntur. Urina enim usum hic adventitlum habet ; sperma cum urina misce- 

 tur, urinaque vehiculum (ut ita dicam ) seminis haberi potest. Inde et explicanda 

 observalio plerorumque naturah'starum ; iu urina ranarum inprimis ia verno tempo- 

 re invenienda esse animalia spermatiea. 



§. 2. 



Organa Greniraiionis ranae femineae. 



Femina reproductionis organa offert : duoovaria, in plurimos saccos dlvisa (i) , duos 

 oviductus (ironipes Gallo-francorum) et uterum in duos lobos divisum maximum. 



Ovaria ( de appendicibus flavis hic non loquendum est, quippe quae jam tracta- 

 lae) saccos ofTerunt membranaceos , ova continenles , e peritonaei duplicatione oriun- 



dos 



non ma^nam liabcat auctoritatem ad constilncntlas anomalias vcl analogias , tamen ille milii esse videtur , qui in 

 censum vocari possit et analogias si cacteroquin cxistere videantur , certiores reddere possit. Color jam glan- 

 dularum sub collo positarum , cum illo appendicum flavarum idem cst ; utraque cnim organa aureum pukerri- 

 mum emittunt splendorem . satis convenicntcm cum illo quem Belgi gebronsd vocare solcnt. 



Usus vero glandularum colli vidctur essc nutritio corjioris, in lctbargla hyemali igilurque appendices Darae 

 huicce usui etiam possent inscrvire? 



Conf. Vermischte Scbrirten Analomiscbenund Physiologischen Inbalts von G. R. und L. C. Trevi r a n us tom. I. 

 pas. Oj 'lui locus longior qui hic trans-scribatur, pulcre nostram observationem confirmat, scd colorem flavuin 

 tantummodo atlingit et non ejus moclificalioncm in aurcum splcndorem. Quae tamen coloris modilicatio hic 

 summi mihi videtur moracnti; ex illo cuim intelligi potcst, testcs ah appendicibus flavis omnino diversa esse 

 corpora ncc in nnum eundemque usum ( quod piurimi voluerunt ) generationem , servirc ; — sed utrique usuta 

 .■uiscriptum esse .individuakm. 



(i) An haccce dilVcrcntia aetali sit aJscribeada, nescio. Numerus semper mibi observabatur ad utruraqiie 

 litns inter quinquc et dccem, iia ut totus numerus cssct intcr dcccm et vigiuti» 



