Chiodecton. 143 



fusco-nigricans, ex hyphis laxe contextis formatum. Hymenium. 

 circ. 0,0 9 millim. crassum, jodo dilute caerulescens, clemum vi- 

 nose rubens. Epitheciimi fusco-nigricans. Paraphyses 0,ooi mil- 

 lim. crassae, ramoso-connexae ramosacque, in epithocio in pubem 

 fusconigricantem ramosam continuatae (0,0 2 — 0,ooi5 millim. 

 crassae). Asci clavati, circ. 0,oi4 — 0,020 millim. crassi. Sporae 

 8:nae, apicibus attenuatis aut altero apice obtuso. 



Ad banc speciem aut forsan Ch. undulatum (Fee) pertinet Parmelia ci- 

 ncritia Ach., Syn. Lich. (1814) p. 201. In specimine originali sterili in hb. 

 Acb. bypothallus est byssinus fusconigricans, gonidia cln'oolepoidea. 



Subg. IV. Byssophorum Wainio. Thallus laxius contextus, 

 hypotballo laxissime contexto byssino vulgo saltern ad ambitum 

 thalli conspicuo. Pseudostromata saltern clemum elevata, conspi- 

 cua, in parte exteriore gonidia continentia, hymenia vulgo plura, 

 rarius solitaria continentia. Hypothecium obscuratum. Sporae 

 pluriseptatae, decolores. Gonidia chroolepoidea. 



7. Ch. sanguineum (Sw.) Wainio. Byssus sanguined Sw., 

 Prodr. Fl. Ind. (1788) p. 148. Thelephora? Sw., Fl. Ind. Occ. Ill 

 (1806) p. 1937. Hypochnus rubrocinctus Ehrenb. in Nees ab Esenb. 

 Hor. Phys. Berol. (1820) p. 84; Fee, Ess. Crypt. Ecorc. (1824) p. 

 21, tab. V fig. 1; Saccardo, Syllog. Fung. VI (1888) p. 663. Chio- 

 decton rubrocinctum Nyl., Lich. Nov.-G-ran. (1863) p. 486, ed. 2 (1863) 

 p. 241 (excl. specim. fert.); Mull. Arg., Graph. Feean. (1887) p. 65. 



Thallus crassitudine mediocris aut crassiusculus, intus sat 

 laxe et superne sat crebre contextus, glauco-virescens aut albido- 

 glaucescens albidusve, vulgo partim etiam rubescens, vulgo de- 

 mum isidiis verruculaeformibus, thallo concoloribus aut rubris 

 obsitus, inferne strato hypothallino rubro aut raro miniato-ochra- 

 ceo instructus, et zona lata hypothallina byssina rubra aut raro 

 miniato-ochracea cinctus. Apothetia bene evoluta incognita. 



Supra corticem arborum et truncos vetustos frequenter in 

 Brasilia obvenit, n. 690, 776, 1011, 1044, 1056 (f. roseo-cincta 

 Fr.), 1088, 1398. — A eel. Nyl. in Lich. Nov.-Gran. 1. c. apo- 

 theciis descripta est, at secundum specimina originalia in mus. 

 Paris, haec apothecia revera ad speciem aliam, Ch. byssino 

 Wainio valde affinem, pro parte supra Ch. rubrocinctum cre- 

 scentem et verisimiliter earn ob causam cum eo commixtam, per- 

 tinent (etiam Ch. sphaerale supra Ch. rubrocinctum crescens lec- 

 tum: n. 307 b). Nominetur Ch. confun&ens Wainio, et forsan est 



