86 



Crépin met den naam van wplante fugace" bestempeld. 

 Daar het stuk land bij Apeldoorn voor bouwgrond be- 

 stemd en Barkhausia setosa één- of tweejarig is, 

 zou het niet te verwonderen wezen, dat de ))]ant ook 

 bij ons weder van hare eerste groeiplaats verdween , en 

 is het daarom wenschelijk na te gaan , of zij , uit ver- 

 strooid zaad , ook elders om Apeldoorn opslaat en zich 

 ook op andere plaatsen van Nederland , bij 't aanleggen 

 van Klavervelden, vertoont. 



Ue B ar kh au si a's gelijken het meest op soorten van 

 Crepis, maar zijn daarvan door de gesnavelde vrucht, 

 en dus door het gesteelde vruchtpluis , onderscheiden. 

 Met soorten van T a r a x a c u m , C h o n d r i 1 1 a en L a c- 

 tuca, wier vruchten eveneens gesnaveld zijn, kan geene 

 verwisseling plaats hebben, omdat men bij het eerstge- 

 noemde geslacht een onbebladerden stengel, bij het tweede 

 een getand kroontje rondom den voet des vruchtnavels, 

 en bij het derde zeer platte en geene rulronde, en daar- 

 enboven onbehaarde in plaats van behaarde of met bor- 

 stels bezette omwindsels aantreft. 



7*^. Scorzonera hispanica L. met de verscheidenheden. 

 Deze plant, in 1872 bij Hoenderloo door den Heer 

 Kok Anker smit ontdekt, werd sedert in 1874 op 

 eene tweede, en in 1875 op eene derde groeiplaats in 

 dezelfde buurt (Hooge heide op den zoogenaamden »Hoo- 

 gen Duivel" tusschen de Hoog-Soerensche bosschen en 

 Elspeet) weergevonden. Zij schijnt zich dus op het, voor 

 haren groei blijkbaar geschikte, terrein te verspi-eiden , 

 en zich gaandeweg te vermenigvuldigen. 



8". Senecio sylvaticus L. var. den t i c u 1 a tu s , door 

 Muller als eene afzonderlijke soort beschouwd, is een 

 vorm , die stellig overal tusschen typische exemplaren 

 bij ons zal voorkomen, maar waarop tot hiertoe niet 

 gelet werd. De stengelbladen zijn hier enkelvoudig, en 

 golfswijs-stomplobbig. Dit kenmerk en de weinig verheven 

 stengel zijn de eenige punten van verschil tusschen de 



