145 



eenigszins gekromd , en niet overal even dik is. Bij vochti"- 

 weder, ligt er over den ganschen hoed een dun laagje taai 

 slijra. De vlokken op den sneeuwwitten steel, die zeer veel in 

 grootte en vorm van elkander verschillen, en door dwarsarmpjes 

 met elkander tot een netwerk verbonden zijn , hebben niet de 

 hoogroode klenr, die door het woord »sanguineus" wordt uit- 

 gedrukt, maar eene meer naar het bruine overhellende, zooals 

 men die Inj bloedvlekken terugvindt, welke eenigen tijd aan 

 den invloed der lucht zijn blootgesteld geweest. Daarom was 

 ook de term «fuscus", van Heufler, wel iets beter gekozen 

 dan die van H artsen, hoewel de kleur der vlekken bij vol- 

 wassen, doch nog geenszins overrijpe, exemplaren inderdaad 

 tusschen het rood en het bruin het midden houdt. Op de kor- 

 relachtige ruwigheden, welke, met dezelfde kleur bedeeld, in 

 en buiten de vlekken worden aangetroffen, heeft Heufler 

 waarschijnlijk geen acht geslagen. De door Rabenhorst in 

 zijne Fungi Europaei onder n". 712 uitgegeven exemplaren van 

 B. fusipes komen vohnaakt met de onze van B. Oude- 

 mansii overeen, terwijl de bijzonderheden, opHeufler's 

 étiquette vermeld en doelende op de afmetingen van hoed en 

 steel, op de sponzigheid van het vleesch, het tranen der poriën 

 en den onaangenamen geur van den champignon , geheel over- 

 eenstemmen met de aanteekeningen , door mij naar levende 

 exemplaren van laatstgenoemde soort te boek gesteld. 



Ik voeg hier nu bij , dat de buizen , welke het hymeninm 

 dragen, niet langer zijn dan 3 mill., van wit honigkleurig, en 

 eindelijk aan hare openingen nog donkerder worden, wanneer de 

 kleurlooze kolfvormige cellen, die aldaar naar buiten steken, 

 een bruinrooden inhoud beginnen te krijgen. De mondjes der 

 buizen of poriën zijn afgerond (cirkelrond of ovaal) en eeniger- 

 mate samengesteld, d. w. z. zóó, alsof, binnen grovere mazen, 

 kleinere, maar een weinig dieper gelegene, waren ingevoegd. 

 De langs den steel neerloopende poriën zijn wat meer uitge- 

 lekt, en het vleesch van den champignon veikleurt gedurende 

 een geruimen tijd niet, maar neemt eindelijk, bij doorsneden, 

 voor 't herbarium vervaardigd, eene vuil-lichtpaarse tint, aan. 



Neu. Kr. Arch. Hl. 10 



