451 



22*. Diplodia mutila Fr. — In Januari 1877 vond ik 

 dezen Pungus veel . volkomener dan vroeger op takken vaneen 

 Populier bij Amsterdam. De perithecia, ^/^ — y^ mill. in mid- 

 ilellijn , hadden de kurklaag opgeheven en doen scheuren, zoo- 

 dat zij , hetzij afzonderlijk , hetzij ten getale van twee of drie 

 met elkander verbonden , in diepten lagen , welker opgeworpen 

 rand uit eenige kuikslippen gevormd was. Hun vorm was 

 half-kogelrond en hunne kleur mat-glanzig-zwart. Elk rijp peri- 

 thecium droeg een slechts weinig vooruitstekend tepeltje, door 

 welks opening de sporen, met slijm gemengd, in witte ranken 

 werden naar buiten gedreven. Deze sporen waren kleurloos , 

 zuiver- of eirond-langwerpig of zuiver-eirond, aan beide uiteinden 

 afgerond, met veel korrelig protoplasma en kleine vacuolen ge- 

 vuld , en hadden — wat de meest ontwikkelden betreft — 

 eene lange middellijn van 0.035 en eene korte van 0.0125 

 millim. In het peritheciuni werden zij gesteund door rolronde 

 stoeltjes , even of iets minder lang dan de sporen zelven. Op 

 eene horizontale doorsnede der perithecia, ontdekte men ge- 

 woonlijk eene door meer of minder diep naar binnen gerichte 

 tusschenschotten verdeelde ruimte , wat aan de perithecia der 

 Cytisporen herinneren deed. 



Het is vreemd, dat Diplodia mutila, niettegenstaande 

 hare kleurlooze onverdeelde sporen, door Fries, Desma- 

 zières en andere deskundigen, tot het geslacht Diplodia 

 gebracht werd. De oorzaak daarvan zal echter wel hierin te 

 zoeken zijn : dat niet alleen de perithecia en de vorm zoowel 

 als de grootte der sporen van D. mutila met die der typische 

 soorten van het geslacht overeenstemmen, maar dat de sporen 

 der laatstgenoemden in den beginne eveneens ongekleurd zijn 

 en niets van eene verdeeling doen bespeuren. 



Ik meen nu echter een nieuw bewijs voor de juistheid der 

 zienswijze van Fries en Desmazières daarin gevonden te 

 hebben, dat bruine tweecellige sporen, in zwarte vlekjes tus- 

 schen de gevulde perithecia verspreid , op de takjes te vinden 

 waren , zoodat ik mij voorstel , dat de sporen van Diplodia 

 mutila de laatste veranderingen in h;iar wasdom eerst onder- 



