152 



gaan nadat zij uit de perithecia naar bulten werden gedi'even , 

 of, mocht dit laatste niet hebben plaats gehad, nadat de oudere 

 perithecia te niet zijn gegaan, zoodat hun inhoud kwam bloot 

 te liggen. 



D i p 1 o d i a m u t i I a werd door mij uitgegeven onder n''. i 298 

 van mijn Herbarium van Nederl. planten en in de 2e Centurie 

 van mijne Fungi Neerlandici. Du fungus, onder dien naam be- 

 schreven in mijne Matériaux pour la flore mycologique de la 

 Neeilande, II, p. 1 8, belioort tot 1) o t h i o r a s p h a e r o i d e s Fr. 



22". D i p 1 o d i d a 1 1 i c i c o 1 e Desm. Den 1 Oen December 

 '1876 vond ik dezen fungus op Hulsttakken te Amsterdam, met 

 nog geheel kleurlooze .sporen. Nadat deze een paar dagen in 

 verdunde glycerine hadden gelegen, hadden de grootsten daar- 

 onder een tusschenschot gevormd en daarna zeer fraaie kiem- 

 buizen voortgebracht: soms uit één der hokjes, soms echter 

 uit beiden. 



24. Dothiora sphaeroides Fr. (S. M. II, p. .552; 

 Cooke Brit. F. p. 429). — Deze fungus, op Esschetakken in 

 ons vaderland en elders zeer menigvuldig , werd vroeger (Ma- 

 tériaux pour la Flore Mycologique de la Neerlande, I, p. 37) 

 door mij eerst met üiplodia Fraxini Fr. en later (ibid. 

 II, p. 18) met Diplodia mutila Fr. verward, hoewel het 

 de vraag is, of het geslacht Dothiora, van een tijd afkom- 

 stig toen de mikroskoop nog niet bij het onderzoek der lagere 

 fungi gebruikt werd, niet veilig zou kunnen worden ingetrokken. 

 Het verschil toch tusschen Diplodia en Dothiora schijnt 

 voornamelijk hieiin te bestaan, dat de perithecia van het eerste 

 vrij, die van het laatste met hun voet in eene soort van stroma 

 gedoken liggen, waarbij echter wel dient in het oog te worden 

 gehouden, dat het gansch niet gemakkelijk is, zonder een 

 nauwkeurig mikroskopisch onderzoek, uit te maken, of peri- 

 thecia , welke met hun luger gedeelte samenhangen, werkelijk 

 nog door een bijzonder weefsel geschraagd en saamgehouden 

 worden. — Nog wordt opgegeven, dat de perithecia van 

 Diplodia zich ten slotte openen; terwijl die van Dothiora 

 gcsliitrn blijven. Ook dit kenmerk vereischt nadere bevestiging. 



