158 



gevuld en te niet gedaan werd. Eindelijk vervloeiilen ile asci 

 geheel, zoodat men zeggen zou, dat zij nooit bestaan hadden, 

 en hierin mag dan wel de norzaak gezocht worden , dat ik , 

 na de aanhoudende regens, welke aan mijne vondst vooraf 

 waren gegaan , vele perithecia öf geheel ledig of enkel met 

 sporen gevuld vond , maar niet zonder dat het zwarte poeder 

 rondom de openingen in de knrklaag in hoeveelheid was toe- 

 genomen. Te verwonderen was het, volgens die verklaring, dan 

 ook niet, dat de sporen in en buiten de asoi, zoowel als die, 

 welke aan de oj)pervlakte der takken waren uitgestrooid , alle 

 eigenschappen met elkander gemeen hadden. 



In rijpen staat, waren deze sporen donkergrijs, ovaal of 

 langwerpig, gemiddeld 0.050 mill. lang en 0.020 — 0.023 mill. 

 breed, en daarenboven nog aan elk uiteinde van een kleurloos, 

 in water opzwelbaar maar niet verdwijnend, staartvormig aan- 

 hangsel van 0.012—0.015 mill. lang en 0.004—0.005 mill. 

 breed voorzien. Gewoonlijk Avas elke spore door 5 tusschen- 

 schotten in 6 hokjes verdeeld en oneffen van oppervlakte, in 

 dien zin namelijk , dat breedere of minder breede dikkere gor- 

 dels met minder dikke afwisselden of door sleuven van elknnder 

 gescheiden waren. 



Zeer jonge sporen zijn kleurloos en onverdeeld (1-cellig), 

 doch ook dan reeds aan hare polen van de staartvormige aan- 

 hangselen voorzien, welke zonder eenige afscheiding in den 

 thans nog voor zwelling vatbaren sporewand overgegaan. De 

 eerste deeling heeft in het midden plaats en splitst de spore 

 in twee volkomen gelijke helften. Deze worden weldra opnieuw 

 in twee — maar nu niet even groote — stukken verdeeld , 

 waarvan het kleinste het meest naar buiten ligt, terwijl ein- 

 delijk ook die beide kleinsten nog eens een tusschenschot vor- 

 men en het aantal kamertjes tot 6 doen stijgen. Bij het dikker 

 worden van den sporewand , wordt het lagere gedeelte der 

 staartvormige aanhangselen geheel ingesloten , en liieraan is 

 het dan ook wel toe te schrijven dat elk dier aanhangselen , 

 bij eene rijpe spore , zich zoo te zeggen uit het midden van 

 een ondiep indruksel verheft. Een laagswijze bouw wonlt bij 



