246 



verminderend, zoo bros en zacht, dat men hem tusschen de 

 vingers tot een rabarberkleurig poeder vermalen kan. De boven- 

 vlakte is donkerbruin , bij drogere exemplaren met een rooden 

 gloed, in het midden zeer oneffen door kleinere en grootere 

 papillen en uitsteeksels , naar den omtrek in gordels verdeeld , 

 die zelven breeder en met werkachtige grove vlokken bezet, 

 doch door kale, ruwe, smallere sleuven van elkander geschei- 

 den zijn. — De doolhofachtige poriën zijn eerst licht zwavel- 

 geel , later (en ook bij 't aanraken) groenachtig, en ten slotte 

 brandend-rood. Bij volkomen droge exemplaren vond ik ze 

 bruin , en de buizen daarenboven overal gespleten en in lamellen 

 veranderd van p. m. 7 mill. lengte. Het poreuze der onder- 

 vlakte was daarmede verdwenen , en haar vroeger uiterlijk niet 

 meer te herkennen. — • Den steel vond ik steeds sterk excen- 

 trisch, 5 centim. lang en 3 centim. dik, bruin, rimpelig en 

 zonder pluis. — Inwendig had de geheele fungus eene roest- 

 bruine kleur. 



P. S c h w e i n i t z i i is de eenige soort uit de «Mesopodes 

 Spongiosi" , welke tot hiertoe in Nederland gevonden werd , 

 en om zijne , in vergelijking met andere soorten , zoo uiterst 

 vreemde eigenschappen, bijzonder merkwaardig. 



25. P o 1 y p o r u s W e i n m a n n i Fr. (Epicr. p. 552). 

 Op eene plank van een vonder op de Boekhorst , bij Lochem ; 

 Sept. '1878. Mej. J. Staring. — Zeer na verwant aan P. 

 b o r e a 1 i s , doch daarvan onderscheiden 1 ^. door zeer duide- 

 lijke labyrinthvormige poriën en 2*^. door de eigenschap, dat de 

 poriën en buizen bij de minste aanraking roodbruin worden. 

 De geheele fungus is zacht-vleezig, sneeuwwit, zonder huid- 

 bedekking en aan de bovenvlakte eenigszins concentrisch oneffen. 



26. Polyporus borealis Fr. (Epicr. p. 552). Op 

 sparrestompen te Lochem; Sept. 1877. Mej. J. Staring. — 

 De m^ toegezonden exemplaren kwamen volmaakt overeen met 

 plaat 40 van R o s t k o v i u s (in S t u r m 's Pilze 4es Band- 

 chen). — Zij groeiden dakpanswijze en waren bros en kaas- 

 achtig van vastheid. Hoeden zittend , meer in de breedte (5 

 centim.) dan in de lengte of diepte ontwikkeld (3 centim.), 



