274 



men op gezag van Hofnieister gewoon was aantenemen. 

 Integendeel , deze kern deelt zich op de bekende ingewikkelde 

 wijze, zonder dat celdeeling of celvorniing er op volgt ; de beide 

 dochterkernen deelen zich op hare beurt weder, enz. Op deze 

 wijze wordt er door herhaalde deelingen een groot aantal cel- 

 kernen gevormd, allen van de «primaire kern" afstammende: 

 om die kernen heeft dan later werkelijke vrije celvorming plaats. 

 Hoewel S t r a s b ii r g e r zijn onderzoek slechts over een ge- 

 ring aantal planten heeft uitgestrekt, meende hij toch met het 

 volste recht te kunnen besluiten, dat het endosperm slechts op 

 twee wijzen gevormd wordt : 



1. door deeling van den kiemzak ; 



2. door kerndeeling, later gevolgd door vrije celvorming om 

 die kernen. 



Spoedig daarop trachtte Darapsky ^) aan te toonen, dat 

 althans bij H y a c i n t h u s c i 1 i a t u s M. B. het proces niet 

 plaats grijpt zooals S trasburger het schildert, maar dat 

 de toekomstige kernen der endospermcellen vrij in het plasma 

 van den embryozak ontstaan. 



Het verschil in meening tusschen deze beide schrijvers gaf 

 mij aanleiding, in het Botanisch Laboratorium te Leiden, de 

 ontwikkeling van het endosperm bij Adonis a e s t i v a I i s 

 L. na te gaan. 



Ongelukkig is het mij niet mogen gelukken de «primaire 

 embryozak-kern" in een deelings-stadium aan te treffen ; na tal- 

 looze coupes doorzocht te hebben, kwam mij eindelijk een 

 kiemzak onder het oog, waar de aanleg voor het embryo reeds 

 driecellig was en waarin alle kernen , die gezamenlijk in het 

 wandplasma van den embryozak gelegen waren, in een deelings- 

 stadium gefixeerd waren. "-) Om zeker te zijn geene der kernen 



onjuist is, omdat de hier bedoelde kern niet primair aanwezig is, maar 

 eerst secundair ontstaat, door versmelting van de twee kernen, welke 

 niet verbruikt worden , tot vorming van het ei- en antipoden-apparaat. 



1) Bot. Ztg. 1879. No. 35. 



2) Dat de kernen, zelfs in groot aantal, zich bij voorkeur te gelijkertijd 

 deelen, bewijst voldoende hoe geringe kans men heeft juist zulk een 



