290 



werd door den heer A. de Candolle te Genève, aan wien 

 ik ze toezond, na vergeefs beproefd te hebben haar te bepalen, 

 gehouden voor eene soort van S i n a p i s. Het exemplaai' was 

 echter te onvolkomen om er meer van te kunnen zeggen. 



5. C u L' u b a 1 u 8 b a c c i f e r n s L. — Reeds W 1 1 e w a a 1 

 deelde mede, dat deze plant in heggen op de Beele te Voorst 

 te vinden was, doch sedert het jaar 1835, waarin dit feit door 

 van Hall op blz. SOI zijner Flora werd bekend gemaakt, 

 tot op den laatsten tijd, zijn, zooverre mij bekend is, geene 

 exemplaren van die plaats onder de oogen onzer botanici ge- 

 komen. In 1S77 deelde mij de heer Ankersmit mede, dat 

 C u c u b a 1 11 s b a c c i f e r u s te Voorst was weergevonden , 

 waarvan het gevolg was dat wij gezamenlijk naar de Beele 

 heentogen om ons herbarium met zelf geplukte exemplaren van 

 het gewas te verrijken. Onze tocht was echter vergeefs: wel 

 waren er nog de doornheggen , maar zonder de begeerde Siie- 

 nee. — Het doet mij dus genoegen, U thans een van Voorst 

 afkomstig, maar juist niet op de Beele geplukt, exemplaar der zeld- 

 zame indigene te kunnen voorleggen. — Behalve in het bosch aan 

 de Uilenpas — de eerst bekende, door de Goi'ter aangegeven 

 groeiplaats — werd C. b a c c i f e r ii s nog gevonden in de om- 

 streken van Nijmegen en bij Pannerden (Van Hall 1. c.) In 

 den Prodromus werd ook nog van Maastricht gesproken, maar 

 Dumoulin verkhxart op p, 49 van zijn in 1868 uitgekomen 

 Guide du Botunisfe dans les envinns de Maasfrichf , dat de plant 

 er sedei't de uitgave van het ('ompevdium Florue Belgicne van 

 Lejenne en Courtois (a". 1831, p. 84), waarin zij liet 

 eerst als Limburgsche indigene vermehi word, niet is weerge- 

 vonden. C u c u b a 1 II s b a c c i f e r u s is dus bij ons eene uit- 

 sluitend Geldersche plant, doch volgt ei' den loop der rivieren. 

 (3. G e n i s t a g e r m a n i c a L. , werd het eerst door d e 

 Gorter (PI. VIT Prov. p, 190) op Muiderberg, en later enkel 

 nog maar door de B e ij e r (Herb. O u d e m a n s) en Gevers 

 De y noot (Fl. Batava, XI, pi. 837) in bosschen te Groesbeek 

 gevonden. Zij verdient dus den naam van zeldzame Nederland- 

 sche plant zonder eenigen twijfel en de nieuwe groeiplaats, door 



