394 



hadden een vierde terrein niet den bedoelden heester te vin- 

 den. De zoogenaamde »Achterhoek van Gelderland" is derhalve 

 de eenige plaats, tot welke ten onzent de groei van dit nieik- 

 waardig gewas beperkt is. 



15. C a ni p a n n 1 a patuia //. , was tot hiertoe enkel 

 bekend van Deventer, Zalk en Harderwijk (in Gelderland), 

 Breda (N.-Brabant) en Hulst (Zeeland) , zoodat de ontdekking 

 eener vierde groeiplaats in Gelderland , te Apeldoorn , midden 

 in de heide, wel eene bijzondei'e vermelding verdient. 



16. G e n t i a n a C r u c i a t a L. ■ — ■ de Gorter vond deze 

 plant onder Overveen en langs den weg van 's Gravenhage naar 

 Scheveningen, C I. M u I d e r in eene duinvlakte bij Wassenaar 

 en V r ij d a g Z ij n e n in boschachtige duinstreken bij 's Gi-a- 

 venhage. Van al deze plaatsen waren echter de omstreken van 

 Wassenaar de eenige waar men heenging, met het stellige voor- 

 uitzicht , de plant te zullen vinden. De heer van E eden 

 ging zelfs zoo ver van in de Flora Batava te verklaren : ))Deze 

 streek," doelende op de duinvalleien bij Wassenaar, »is de 

 eenige waar zij in Nederland gevonden wordt." Ilij had ni. te 

 vergeefs op de door de Gorter aangeduide groeiplaatsen 

 gezocht, maar de door V r ij d a g Z ij n e n medegedeelde (Fl. 

 Belg. Sept. p. 315), schijnen hem ontgaan te zijn. De heer 

 A n k e r s m i t nu vond de plant in de vlakte van Waalsdorp, 

 hoogst waarschijnlijk op dezelfde plaats, die door Vrijdag 

 Z ij n e n bezocht werd, want bekend is het, dat deze op zijne 

 botanische excursiën juist daarheen dikwerf zijne schreden richtte. 



17. L i t h o s p e r in u m a p u I u m Vnhl., eene zuiver Zuid- 

 Europeesche éénjarige soort, op het stationsterrein te Deventer 

 gevonden, is daar blijkbaar sleclits bij toeval opgeslagen. Zij 

 ondersclieidt zich van onze beide bekende soorten van het ge- 

 slacht, nl. L. ar ven se en L. officinale. met welke zij 

 de niet blauwe kroonen gemeen heeft, door hare gele bloe- 

 men en met oni'egelmatige ruwigheden sterk bezette vruchten. 

 L. officinale heeft wel zeer lichtgele bloemen, doch vol- 

 komen gladde vruchten : L. a r v e n s e wel ruwe vruchten , 

 maar witte bloemen. Daarenboven zijn de knobbeltjes, welke 



