395 



de ruwigheiil der vruchten veroorzaken, hier niet zoo afwisse- 

 lend in grootte. 



18. V e r b a s c u m s i n u a t u m L, evenals de vorige van 

 veel zuidelijker oorsprong, werd aangetroffen op klaverland 

 te Apeldoorn en behoort zonder twijfel tot dezelfde reeks van 

 toevallig in die gemeente opgeslagen planten gebracht te wor- 

 den , wier verschijning op \^. 223 van het 3e deel der tweede 

 Serie van het Ned. Kruidk. Archief nader werd toegelicht. 



1 ï). V e r b a s c u m Th a p s o-n i g r u m Schiede , mede te 

 Apeldoorn gevonden, hoewel tot hiertoe niet in Nederland 

 aangetroffen, niettegenstaande zoowel V. Schraderi Mei/er 

 als V. nigrum L. vrij algemeen bij ons voorkomen, heeft 

 in hare groote langwerpige bladeren veel van de eerst- en in 

 hare inflorescentie en bloemen veel van laatstgenoemde soort. 

 Nogtans wijken de eersten van die van het type af door een 

 veel minderen graad van viltigheid, zoo zelfs dat daarvan aan 

 de onderzijde slechts een dun laagje en aan de bovenzijde bijna 

 niets meer is overgebleven. Een zeer weinig afloopende voet 

 is daaraan echter waar te nemen. De hier en daar afgebroken 

 spichtige aar heeft kleine vuilgele bloemen , waarin de helm- 

 draden , zooals zulks bij V. nigrum het geval pleegt te 

 zijn , allen met paarse wol bezet zijn en eenvormige helm- 

 knoppen dragen. De vraag of deze bastaard te Apeldoorn ont- 

 staan' kan zijn, zoude ik niet bevestigend durven beantwoorden, 

 daar uit het overzicht der flora van Apeldoorn , onlangs door 

 den heer Ankersmit in het Ned. Kruidk. Arch. gegeven, 

 wel V. n i g r u m , doch geene enkele andere soort voorkomt. 



20. Een exemplaar eenei" Carex, vragenderwijze onder den 

 naam van C. tri ver vis ingezonden, meende ik, op grond 

 van den ruwen bloernstengel, de niet sterk opgerolde bladeren, 

 de lang niet boven de inflorescentie uitstekende draagbladen 

 en de slanke vrouwelijke aren , tot C. v u I g a r i s te moeten 

 brengen. — Indien mijne opvatting juist is, is het exemplaar, 

 van dorren zandgrond afkomstig, zeker wel op eene met deeischen 

 voor zijn groei weinig overeenstemmende plaats opgeslagen. 



21. Bromus arvensis L. , blijft bij ons altijd eene 



