401 



het ontwikkelingsleven van de gal schijnt voort te duren. Hij 

 knoopt verder aan het feit, dat verschillende meristemen in een 

 zelfden knop tot galvorming aanleiding kimnen geven, de vol- 

 gende belangrijke beschouwing : Wanneer in geval van galvor- 

 ming morphologisch ongelijke meristemen onder den invloed van 

 gelijke prikkels (galprikkel) zich tot een zelfde orgaan (de gal) 

 kunnen ontwikkelen, dan is het waarschijnlijk, dat diezelfde 

 meristemen , om , hetzij in een blad of in een stengel over te 

 gaan, onder den invloed moeten staan van twee ongelijke prik- 

 kels, die dit verschil in ontwikkeling bepalen. Hoezeer natuurlijk 

 specifiek verschillende van den galprikkel, bestaat de mogelijk- 

 heid, dat deze beide laatstgenoemde normale prikkels van den groei 

 in algemeene geaardheid met den galprikkel overeenstemmen. 



De Heer C o s t e r u s doet mededeeling omtrent zijn proef- 

 nemingen ten doel hebbende na te gaan , wat de oorzaak is , 

 dat zoutoplossingen vertragend op het leven van het protoplasma 

 werken. Die oorzaak bleek gelegen te zijn in het wateronttrek- 

 kend vermogen. — Op plantendeelen te experimenteeren , aan 

 welke water werd onttrokken, bleek met te veel moeielijkheden 

 te zijn gepaard; een andere weg werd daarom ingeslagen. 

 Groene erwten werden eerst gedurende zekeren tijd in water 

 gebracht, daarop in goed gesloten flesschen verdeeld, waardoor 

 hun een beperkte hoeveelheid zuurstof ten dienste stond. Na 

 verschillend lange perioden aldus te hebben doorgebracht wer- 

 den de erwten uitgezaaid. Uit de medegedeelde cijfers bleek ten 

 duidelijkste, dat een geringer procentgehalte kiemde naarmate 

 ze langer in de flesschen hadden vertoefd: van die, welke 22 

 dagen in de flesschen hadden vertoefd kiemde er geen enkele 

 meer. Bij een tweede serie proefnemingen zogen de erwten ge- 

 durende verschillend langen tijd water op, waardoor de cellen 

 in verschillende mate waterhoudend waren geworden, daarop 

 gedurende een zelfden tijd in een beperkte luchtruimte bewaard 

 en eindelijk weer uitgezaaid. Cijfers toonden aan, dat hoe ster- 

 ker waterhoudend de erwten waren geweest, des te minder er 

 van kiemden. Door wateropname was dus de ademhaling ver- 

 sneld en de beschikbare zuurstof spoediger verbruikt. 



