43J 



derheid. Meest wa.s er een , die neiging tot abortus vertoonde, 

 en bij een zeer gi'oot aantal exemplaren was die eene uitwen- 

 dig zelfs in 't geheel niet meer zichtbaai'. Het kleinste of 

 niet uitwendig zichtbare blaadje ligt steeds in het vlak dat 

 gaat door de hoofdas der inflorescentie en door de twee hoogste 

 zijbloemen (fig. 4); volgens de zienswijze van E ie hl er be- 

 hoort dus het ontbrekende blaadje tot den hoogsten krans 

 schutbladen. Wat dus uit de hoofdas ontsproot werd steeds onvol- 

 komener : de voorlaatste krans schutbladen draagt geen bloemen 

 meer, de laatste is maar aan een zij tot ontwikkeling gekomen. 



Soms ontmoette ik topbloemen, wier drietallige pseudo-kelk, 

 zooals meestal reeds op het eerste gezicht bleek, op een andere 

 wijze was ontstaan, namelijk door splijting van een der twee 

 oorspronkelijk den pseudo-kelk vormende schutbladen. De hiertoe 

 behoorende gevallen doen zich kennen, 1". doordien men ge- 

 vallen vindt, waarin de splijting van het blaadje minder of 

 meer onvolkomen is, 2". doordien, als de deelblaadjes geheel 

 vrij zijn , ze met het ongespleten blaadje de voorhanden ruimte 

 gelijkelijk deelen en even ver van elkaar zijn gelegen. Eigen- 

 aardig is 't dat in dit geval dikwijls, doch niet altijd, de 

 topbloem tevens in andere deelen vijftallig was, zoodat dus 

 waarschijnlijk de splijting niet alleen bij den pseudo-kelk was 

 blijven staan. 



De mogelijkheid blijft wel is waai' altijd bestaan dat ook bij 

 drietallige pseudo-kelken, die zijn ontstaan door geringe strek- 

 king van 't inteinodium tusschen den ondersten tweetalligen 

 en den bovensten, slechts aan een zijde tot ontwikkeling ge- 

 komen bladkrans, de blaadjes zich op gelijken afstand van 

 elkaar gaan plaatsen. Toch schijnt het mij toe dat dit niet 

 veelvuldig zal voorkomen, vooreerst omdat ik betrekkelijk zoo 

 vele inflorescenties vond, waar de topbloem een pseudo-kelk 

 bezat evenals diagram 4 dit aangeeft, vervolgens ook omdat 

 't begrijpelijk is, dat de neiging om een voorhanden ruimte 

 gelijkelijk te deelen bij slechts schijnbaar op dezelfde hoogte 

 gezeten blaadjes, die oorspronkelijk in verschillende niveaux 

 zijn aangelegd , niet zoo sterk moet wezen , als bij de leden 

 van een werkelijken krans. 



