440 



plaatsen, schijnt het niet noodzakelijk aan de vaatbundels der 

 bladen een dergelijk verschil van geleidingsverniogen in ver- 

 schillende richting toe te kennen. 



Dat evenwel in de organen der hoogere planten de plastische 

 stoffen niet in alle richtingen even gemakkelijk kunnen stroo- 

 men, is volstrekt niet aan twijfel onderhevig. Hoezeer Knight 

 dit gelijk wij boven zagen reeds leerde en men hem nimmer 

 volkomen weerlegd heeft, zijn de plantenkundigen zelfs nu nog 

 niet aangaande dit punt tot éénheid van gevoelen gekomen. 

 Het is onmogelijk de tallooze feiten welke hiermede in verband 

 staan alleen te verklaren uit de «zuigkracht" welke uitgeoefend 

 wordt door de groeiende of op andere wijze voedsel verbrui- 

 kende of verzamelende deelen, zooals de magazijnen waar zich 

 de reservestoffen opzamelen ; — wel wordt dit in de tegen- 

 woordige leerboeken der plantenkunde gewoonlijk zoo voorgesteld, 

 maar de waarheid is daardoor slechts ten deele gezegd. De Heer 

 de Vries heeft zich dientengevolge bij gelegenheid zijner uit- 

 voerige onderzoekingen over den beetwortel verplicht gezien een 

 nieuw begrip in te voeren, dat hij met den naam van liet 

 «accumulatievermogen der cellen" bestempelt i). Volgens zijne 

 opvatting lost het voedsel dat zich door een orgaan beweegt, 

 niet even gemakkelijk op in alle cellen welke achtereenvolgend 

 in de richting van de stroombaan gelegen zijn; natuurlijk zal 

 het daarheen stroomen waar de cellen gelegen zijn die daar- 

 van het meeste oplossen , waarvan m. a. w. het accumu- 

 latievermogen het gr-ootst is. In een bebladerde plant moet 

 men op grond van deze voorstelling aannemen , dat het accu- 

 mulatievermogen der cellen waaruit de weefsels bestaan die 

 de plastische stoffen vervoeren , in het algemeen toeneemt in 

 de richting van de bladen naarden wortel. De Heer de Vries 

 stelt zich verder voor, dat de oorzaak van het ongelijke accu- 

 mulatievermogen gezocht moet worden in de aanwezigheid 

 van zekere , in het celsap opgeloste fermentachtige lichamen , 

 welke «accumulatiestoffen" kunnen genoemd worden. Zij wor- 



1) Wachsthumsgeschiclite der Zuckei-riibe, Lanciwirtlischaftliclie Jahr- 

 bücbei' 1878, pag. 437 v.v. 



