464 



ven, terwijl de knoppen uit parenchym en epidermis ontstaan. 

 De knoppen der Begoniabladen zijn van tweeërlei oorsprong. 

 In de eerste plaats ') kunnen zij uit de bladstelen (en «lis- 

 schien ook uit de dikkere bladnerven) van afgesneden blad- 

 stukken ontstaan , inde nabijheid van de benedenste, naarden 

 stengel gekeerde, wondvlakte. {ak Fig. 5). In dit geval verkeeren 

 bijvoorbeeld B e g o n i a w a r s z e w i c z i i en B. r i c i n i f o- 

 1 i a. Deze knoppen ontstaan gewoonlijk eerst wanneer de be- 

 trokken biadstukken beginnen te sterven en te verrotten, 

 't geen van boven naar onderen plaats heeft; zij nemen een 

 overeenkomstige positie in als de advontiefwortels (aw) der Bego- 

 niabladen , welke eveneens in de nabijheid der basale verwonding 

 gevormd worden. Aangaande deze knoppen is weinig bekend 

 en zij zullen verder buiten bespreking blijven. In de tweede 

 plaats kunnen er op de Begoniabladen een aantal knoppen ont- 

 staan, gedeeltelijk reeds onder normale omstandiglieden , wier 

 aanhechtingspunten in hoofdzaak door den bouw der bla- 

 den zelve bepaald worden. Naar 't mij voorkomt is op dit 

 punt, namelijk op den samenhang tusschen den bouw van het 

 blad en de verspreiding der adventiefknoppen, nog niet genoeg 

 de aandacht gericht, hoezeer het bijzonder duidelijk in 't oog 

 valt vooral aan hand- en vinnerige bladen. In Fig. 5 ziet 

 men de schematisclie voorstelling van een Begoniablad met 

 de daarop verspreide adventiefknoppen , overgenomen uit de 

 onderzoeking van Regel. Een groep van knoppen is geplaatst 

 op den blad voet, dat is daar waar de steel in de schijf overgaat 

 en de hoofdnerf en bijnerven uit elkander wijken : deze knop- 

 pen zijn verreweg het krachtigst en hebben aan bladstekken de 

 meeste kans om uit te loopen. Alle overige knoppen zijn op de 

 hoofdnerf, de bijnerven en de zijnerven van de handnervige blad- 

 schijf geplaatst; zij zijn des te krachtiger naarmate zij dichter 

 bij den bladvoet en dus op een dikker gedeelte van de nerf geze- 

 ten zijn, zoodat de zwakste knoppen het meest nabij den rand 

 en den top van het blad staan ; zij bevinden zich zonder uit- 



2) H. Vöchting, Ueber Organbildung im Pflanzenreich , Bonn 

 1878, pag. 'J8. 



