466 



was het te verwachten dat in de radiaal gebouwde nerf van 

 't Begoniablad de rug- en huikzijde in dit opzicht geen groot 

 verschil zouden kunnen aanbieden. 



liet laatste feit met betrekking tot de Begoniabladen , dat 

 ik hier nog wensch aan te stippen , is dat de adventiefknop- 

 pen daarop naar het schijnt zonder uitzondering exogeen ont- 

 staan, zoodat ook de opperhuid deel neemt aan hun vorming; 

 niet een enkele cel , maar een celgroep dient hier, evenals bij 

 H y a c i n t h u s , voor de propagatie. 



§ 6. Crassulaceën. 



Niet minder gemakkelijk dan de Begoniaceën brengen de 

 Crassulaceën knoppen op hunne bladen voort. In de meeste 

 gevallen bij voorbeeld bij Ec bever ia en Crassiila schij- 

 nen deze knoppen op de bovenzijde te ontstaan ter plaatse 

 waar het blad zich begint te verbreeden, dat is daar waar de 

 vaatbundels, welke uit den steel in het blad overgaan, uit- 

 eenwijken. Behalve knoppen brengen de bladen den Cras- 

 sulaceën gemakkelijk wortels voort, deze ontspringen tegen 

 het vaatbundelphloeem in de nabijheid der basale verwonding 

 aan afgesneden bladen en zijn van de adventiefknoppen onaf- 

 hankelijk. Bij B r y o p h y I 1 u m c a 1 y c i n u m is volgens 

 Hofmeister l) en Berge ^) de oorsprong der adventief- 

 knoppen exogeen en gaat van de bovenzijde van het blad uit: 

 zij ontstaan volgens Berge gedurende de periode van den 

 groei van het blad , en , in verband met den basipetalen ont- 

 wikkelingsgang der bladtanden , in de richting van den top 

 naar den bladvoet. Zooals algemeen bekend is zitten de ad- 

 ventiefknoppen dezer plant in de kerven tusschen de kartel- 

 tanden langs den geheelen omtrek van het blad ^); elke knop 



1) Allgemeine Morphologie , pag. 422. 



2) Botanischer Jahresbericlit IV, pag. 451. 



3) F. J. F. Meyeii, Neues System der Pflanzenphysiologie, Bd. III, 

 Berlin 1839, pag. 64. A. P. de C a n d o 1 1 e, Organographie vége'tale, 

 Tom II, Paris 1827, PI. 27. 



