471 



zou kunnen noemen , door ongunstio;e cultuurvoorwaanlen aan 

 een aantal Nasturtiuraplanten kunstmatig op te wekken. 



Bepaalt men met behulp van een teekenprisma bij opvallend 

 licht de plaats waar zich de eerste ontwikkelingstoestanden 

 der knolletjes bevinden , en daarna in hetzelfde met alcohol 

 kleurloos gemaakt blaadje de verspreiding der vaatbundels, dan 

 vindt men dat de knolletjes daarop niet ordeloos verspreid zijn, 

 maar vooral op de hoofd- en bijnerven staan , en in het alge- 

 meen op zulke plaatsen waar zich een zijnerf van hoogeren 

 rang afbuigt {(ik Fig. 7). Deze punten beantwoorden echter 

 aan de punten van samenkomst der vaatbundels en wij vinden 

 hier dus dezelfde verhouding terug , welke wij reeds bij de 

 varens, bij Begon ia, bij Bryophyllum en Gard am in e 

 leerden kennen. 



Op sommige blaadjes was het aantal der knolletjes buiten- 

 gewoon groot, en het meerendeel daarvan bevond zich in zulke 

 gevallen op de bovenste helft der blaadjes, dus nabij den top. 

 Het krachtigste van al de knolletjes, dat ook het meest kans 

 heeft een nieuw plantje voort te brengen, bevindt zich aan 

 den voet van het eindblaadje {cik Fig. 7); daarop volgen in 

 neerdalende rangorde de knolletjes, welke een overeenkomstige 

 positie op de zijblaadjes innemen ; meer nauwkeurig wordt de 

 standplaats dezer bijzondere begunstigde knolletjes bepaald, door 

 het punt waar de hoofd- en bijnerven van het drietallig 

 handnei'vig blaadje uit elkander gaan. Moge nu ook al het 

 aantal dezer in eersten aanleg verkeerende knoppen nabij de 

 toppen der blaadjes grooter wezen dan dat nabij den voet, 

 zoo bemerkt men toch daarvan later gewoonlijk niets meer, 

 daar zij spoedig ophouden zich verder te ontwikkelen en over- 

 wonnen worden door de laatstgenoemde veel krachtiger knop- 

 pen. Niettemin maakt de beschouwing van een blad van 

 N a s t u r t i u m o f f i c i n a 1 e , dat aan den voet van het 

 eindblaadje (Fig. 8) of tusschen de beide blaadjes van het 

 hoogste bladjuk een plantje heeft voortgebracht, den indruk 

 dat de «opstijgende sapstroom" de knopvorming aan de hoogst 

 gelegen punten begunstigt. Voor C a r d a m i n e p r a t e n s i s 

 [uk Fig. 6) geldt hetzelfde. Wat de verspreiding der jonge 



