477 



bundels. Dat de knop aan den voet van het eindblaadje de 

 grootste kans heeft zich tot een plantje te ontwikkelen , is 

 naar 't schijnt verklaarbaar uit de bijzonder aanzienlijke dikte 

 welke de xyleembundel daar ter plaatse bereikt. Langs het 

 geheel e gevinde blad neemt 't aantal knoppen af van boven 

 naar beneden, zoodat het eindblaadje daaraan in 't algemeen het 

 rijkste is de laagste zijblaadjes 't armste zijn; echter evenaren 

 de middelste bladjukkea in dit opzicht niet zelden 't eindblaadje. 

 De bladontwikkeling van N a s t u r t i u rn is basipetaal en de 

 adventiefknoppen ontstaan reeds vroegtijdig gedurende den groei 

 van het blad. Bij de ontwikkeling der knoUetjes tot nieuwe 

 plantjes vormen zich in de eerste plaats daaruit één of meer 

 wortels, welke van exogenen oorsprong zijn, maar hierin stem- 

 men zij overeen met de onder gewone omstandigheden in de 

 oksels der bladen gevormde bijwortels van Nasturtium 

 officinale, N. amphibium en sylvestre. Het eerste 

 blaadje dat daarna ontstaat, bezit een enkelvoudigen bladschijf 

 en twee steunblaadjes, welke aan de interpetioiaire steunbla- 

 den van Nasturtium a.m phibium en N. sylvestre 

 herinneren. Aan den voet van het eerste blaadje ontwikkelt 

 zich het vegetatiepunt uit 't meristematische weefsel van het 

 knoUetje. De eerste ontwikkeling der adventiefknoppen gaat 

 uit van de cellagen, welke aan de bovenzijde der bladen tegen 

 de xyleembundels gelegen zijn, ter plaatse waar deze zich 

 vertakken ; ook de opperhuid is in de nieuwvorming begrepen ; 

 de adventiefknoppen ontstaan , dus niet uit ééne cel , maar 

 uit' een celgroep. Wortelvorming uit de Nasturtium- en Car- 

 daminebladen onafhankelijk van de adventiefknoppen is nimmer 



waargenomen. 



§ 8. Droseracëen. 



Een andere plantengroep, waarin herhaaldelijk adventiefknop- 

 vorming op de bladen is waargenomen, is de familie der Dro- 

 seracëen. N a u d i n en S t. H i 1 a i r e i) zagen dit bij D r o- 



') Annales des sciences naturelles 1840, pag. 14. 



