487 



De groote anatoom Hugo M o h 1 die dertig jaren later over 

 hetzelfde onderwerp schreef, bleef met deze belangrijke onder- 

 vinding onbekend, en zelfs nu nog is het niet overbodig de aan- 

 dacht der plantenkundigen daarop te vestigen. Later is door 

 H a n s t e i n aangetoond dat, • — • gelijk dit op grond van het door 

 K n ig h t gevonden verband wel te verwachten was, — »die Cam- 

 biform und ahnliche Striinge nothwendig mitw'irken mussen 

 wenn es darauf ankomrat, die ganze Nahrsubstanz für den Auf- 

 bau der Wurzeln hinabzuleiten," i) 



Door het maken van een aantal insnijdingen in de mid- 

 delnerven van daartoe geschikte bladen, kan men het ontstaan 

 van wortels veroorzaken aan het ondereind van elk boven 

 zulk een verwonding gelegen gedeelte, zoodat het duidelijk 

 is dat men binnen zekere grenzen op elk willekeurig punt 

 van bladsteel of middelnerf de neiging tot wortelvorming kan 

 doen toenemen ; het microscopisch onderzoek leert dat men 

 hierbij niet te doen heeft met het uitgroeien van een reeds aan- 

 wezigen aanleg, maar dat de wortels nog geheel nieuw moeten 

 gevormd worden. Opmerkelijk is het dat de punten waar dit 

 geschiedt niet zoo duidelijk in verband staan met de vaatbun- 

 delvertakking van het blad, als dit gebleken is het geval te 

 zijn met de celgroepen welke in ad ventief knoppen veranderen. 

 Ook nog in een ander opzicht vertoonen de adventiefwortels 

 der bladen een tamelijk groote vrijheid in de plaats waar zij 

 kunnen ontspringen, hoezeer zij namelijk wel in het algemeen 

 aan de nabijheid der gemaakte verwondingen gebonden zijn , 

 worden zij toch niet zelden tot op aanzienlijken afstand vandaar 

 aangetroffen. 



De onafhankelijkheid tusschen het proces der wortelvorming 

 en het ontstaan van adventiefknoppen waarop de vermenigvul- 

 diging der planten door bladstekken berust , maken het ver- 

 klaarbaar waarom de vastgewortelde bladen die geen knoppen 

 voortbreen, later geheel te gronde gaan. Van T i e g h e m en 

 V ö c h t i n g zagen dit bij de zaadlobben van erwten welke 

 vooraf van het kiemstengeltje waren afgesneden en nabij de 



1) Sachs, Experimentalpliysiologie 1865, pag. 323. 



