84 



en koolzaad, karwij, wortel, selderij, peterselie, zonnebloem, 

 sla) werden stammen geïsoleerd. Deze bleken bij cultuur 

 niet te onderscheiden te zijn en infecteerden alle vatbare 

 planten op dezelfde wijze; er bleken dus geen physiologi- 

 sche rassen voortekomen. 



Ten slotte wijdde Mej. Westerdijk nog eenige woorden 

 aan andere Sclerotinia's, S. tuliparum die de „kwade plek- 

 ken", der tulpen veroorzaakt, S. bulbosum der Hyacinthen. 

 Deze twee konden de bovengenoemde planten niet infec- 

 teeren, terwijl omgekeerd S. libertiana niet op Eenzaad- 

 lobbige planten schijnt te kunnen groeien. Ook in de cul- 

 tuur onderscheiden deze vormen zich van S. libertiana. 



Naar aanleiding dezer voordracht vroeg de Heer Wee- 

 vers waarom parasieten op verdunde oplossingen beter 

 groeien dan saprophyten. 



Mej. Westerdijk antwoordt dat het een ervaringsfeit 

 is wat haar uit de litteratuur niet bekend is. 



De tweede voordracht wordt gehouden door den Heer 



Weevers over de physiologische beteekenis van eenige 

 glucosiden. Deze verhandeling is in deel VU van het Recueil 

 opgenomen en wordt dus hier niet verder besproken. Naar 

 aanleiding dezer voordracht vraagt Prof. Ver schaf feit 

 of het ook mogelijk is de omzetting der glucosiden in af- 

 gesneden bladen nategaan; de spreker deed dit echter 

 niet daar de bladen meestal na een paar uur verwelkten. 

 Prof. Went vroeg of de scheiding der niet kristalliseerbare 

 enzymen saligeninase en catecholase ook uittevoeren is 

 door adsorptie b. v. met kaolien ; een vraag die spreker 

 echter niet beantwoorden kan. 



Hierna spreekt Mejuffrouw 



Pekelharing over de Statolithen theorie. Na een kort 

 overzicht der verschillende theorien omtrent de perceptie 

 der zwaartekracht, blijft spreekster staan bij de statolithen- 

 theorie van Haberlandt en Nemec. Deze theorie heeft 



