P. JANSEN en W. H. WACHTER. 



Floristisclie Aaiiteokoiiiiigeii III. 



Amarantus. 



Tot het geslacht Amarantus worden tegenwoordig in 

 verscheidene buitenlandsche werken enkele geslachten ge- 

 rekend, die men vroeger afzonderlijk noemde, zooals bijv. 

 Euxolus of Albersia, Amhlogyne, Mengea, Scleropus en 

 Digera. Hetzelfde verschijnsel bemerkt men bij de soorten 

 onderling: verscheidene soorten uit oudere werken vindt 

 men in de nieuwere boeken als variëteiten terug. 



Waar het echter voor een overzicht der hier waarge- 

 nomen vormen een kwestie van ondergeschikt belang is, 

 hoe men de verschillende soorten rangschikt, zullen wij 

 hier alle vormen opnemen onder den geslachtsnaam 

 Amarantus. 



Op Am. Blitum L. na, kan men alle hier waargenomen 

 soorten als aanvoerplanten beschouwen. Am. Blitum L. 

 komt reeds bij de Gorter voor, daarna wordt door v. H a 1 1 

 in de Flora Belgii Septentrionalis genoemd Am. retroflexus 

 L. ; terwijl de derde soort ontdekt werd in 1837, n.1. Am. 

 sylvestris Desf. Langen tijd duurde het nu, voordat de 

 vierde soort bekend werd: Am. albus L., als hoedanig wij 

 in 1901 eenige ex. determineerden, door den heer Iterson 

 te Scheveningen verzameld. Na dien tijd werden door 

 ons nog te Rotterdam aangetroffen Am. deflexus L. en Am. 

 gracüis Desf., terwijl, behalve eenige oudere ex. van Am. 

 albus L., wij in het Herbarium der Ned. Bot. Ver., nog aantrof- 

 fen A7n. melancholicus en Am. paniculatusL. 



Dat wij de laatste vijf soorten hebben kunnen determineeren, 

 komt door het verschijnen van Band V der Flora von 



