127 



wel niet ten onrechte voor een der vele vormen van A. 

 paniculatus L. 



Van deze zoo vormenrijke soort komen enkele ex. voor 

 in Herb. N. B. V., 't zijn geen typische ex. noch van A. 

 paniculahis L. noch van A. caudahis L. Zoo zijn op één 

 uitzondering na de schutbladen veel langer dan het bloem- 

 dek, welk kenmerk overeenkomt met A. retroflexiis, hoe- 

 wel deze soort een geheel af wij kenden habitus bezit. Wij 

 vermelden de volgende vindplaatsen: Noordwijk S. S. 1833 

 (het bovengenoemde ex. .Am. retroflexiis ^ pusiUus Prodr. 

 III. 1419) Haarlemmerhout Bïise ; Moestuin Warmond Sur. 

 8 Oct. 1859. Langs de Maas V. 5 — 18 — 12 (in Limburg) 

 Brummund. 



Verder nog een ex. met onleesbaar etiket: Moestuin 

 (Kooten?) eerst gedetermineerd als Atriplex oblongifolia, 

 later als Amarantus retroflexiis. Alleen bij dit ex. zijn de 

 schutbladen weinig langer dan het bloemdek. 



Uit Herb. v. Hall eenige eigenaardige ex. met bijvoeging 



„Ex herb. de Beyer", dus denkelijk uit den omtrek 

 van Nijmegen, waar wij zelf de plant eenige jaren geleden 

 waarnamen, talrijk verwilderd bij een voormalige kweekerij. 



Voorts bevinden zich in Herb. N. B. V. nog eenige 

 kleine, ondetermineerbare ex., die evengoed tot A. pcmi- 

 culatiis L. als tot Am. retroflexus kunnen behooren. 



Opmerking: In het hierboven genoemd opstel verdeelt 

 Regel deze soort in drie groepen: 



1° met opgerichte aren, waartoe hij o. a. brengt Am. 

 hypocliondriacus Willd, Am. sangidneus L. en Am. cruentus L. 



2° met aren, die aan het einde omgebogen zijn waar- 

 onder Am. paniciilatiis L. en 



3° met knikkende aren, waaronder Am. caudatus L. en 

 Am. purpurascens Hort. Bij Am. caudatus L. geeft hij deze 

 opmerking: „Deze ondervorm „heeft een eigenaardigen 

 „habitus: hangende cyhndervormige, aarvormige, zeer lange 



