131 



Desf. en 3 Am. albiis L.) en door ons op verscheidene 

 plaatsen te Rotterdam en Schiedam in 1904 en later. 



De ex. uit Prodr. III p. 1418. Pothoofd 1893, Lak o en 

 m.eelfabriek Middelbm'g 1900 O g ter op behooren beide tot 

 Am. albus L. 



Oudemans heeft in zijn Flora III pag. 8 aanleiding 

 tot verwarring gegeven, daar hij in navolging van Moquin- 

 T and on Am. sylvestris Desf. opnam als Am. Blitiim L.; 

 en Am. Blitum L. uit Prodr. I (= Albersia Blitum Kunth) 

 noemde Am. viridis L. Voor deze nomenclatuur-kwestie 

 zie men A sch. und G. Flora des N. O. D. Flachlandes p. 291. 



7. Amarantus albus L. 



Stengel onbehaard en sterk vertakt, rechtopstaand, stengel 

 en takken stijf. Blaadjes klein, omgekeerd-eirond ofspatel- 

 vormig, vaak uitgerand met stekelpunt. Bloemen in oksel- 

 standige kluwens. Schutbladen veel langer dan het bloem- 

 dek met scherpe, vaak buitenwaarts gekromde punt. 



Meeldraden 8. Vrucht sterk gerimpeld met deksel open- 

 springend, langer dan het bloemdek. 



Kleur groen, wit, soms iets rood. Hoogte 1 — 6 d.M. 

 Juli— October. 



Een vormenrijke, doch goed kenbare soort, die alleen 

 verward kan worden met Am. sylvestris Desf., waarvan 

 zij intusschen gemakkelijk onderscheiden kan wordendoor 

 de schutbladen, die bij Am. albus L. veel langer zijn dan 

 het bloemdek, en ook door de scherpe punt aan de schutbladen, 

 waardoor de plant een stekelig uiterlijk krijgt, geheel vreemd 

 aan Am. sylvestris Desf. 



Even willen wij hier nog wijzen op een paar verkeerde 

 kenmerken in de nieuwe uitgaaf van Koch Deel III: 

 „Bladen als retroflexus" en „meeldraden 5". De bladen zijn 



