187 



Graebner, Krause, de Prodromus Fl. Bat Ed. II, H e u k e 1 s 

 rekenen het bij de Amarantaceae ; andere werken daaren- 

 tegen zooais Koch, Index Kewensis, Pflanzenfam ; Dalla 

 Torre en Oudemans brengen het onder de Ghenopodia- 

 ceae. De inlandsche flora's vermelden slechts één soort: 

 Polycnemum arvense L. met deze beschrijving: 

 Plant tamelijk kaal. Stengel aan den voet vertakt, met 

 liggende of opstijgende dunne takken. Stengel en takken 

 groen of roodachtig, meest bedekt met kleine, dichtopeen- 

 staande wratten. Bladen rechtopstaand of teruggekromd, 

 dun. Bloemen tweeslachtig, alleenstaand, okselstandig, zit- 

 tend. Bloemdek droogvliezig. Schutbladen vliezig, iets kor- 

 ter of evenlang als het bloemdek. Vrucht zeer klein, eirond, 

 nauwelijks 1 m.M. lang, niet langer dan het bloemdek. 

 Juni — Herfst. 



De plant behoort tot de zeldzaamste indigenen, en komt 

 ook als adventiefplant voor. Misschien wordt zij vaak over 

 't hoofd gezien, daar zij door de witte, droogvliezige schut- 

 bladen veel gelijkt op niet-bloeiende Sper gularia en Scle- 

 ranthus soorten (altijd volgens Ascherson und Graebner). 

 Blijkens een aanteekening van den Heer Kok Anker- 

 smit gelijkt de plant sprekend op jonge J^m^perws, terwijl 

 wij zelf de groote overeenkomst konden constateeren met 

 zeer jonge ex. van Salsola kali, ten minste van de dun- 

 bladige variëteit daarvan, die zoo vaak op aan voerterreinen 

 voorkomt. Enkele Duitsche Flora's wijzen op de groote 

 overeenkomst van een andere soort, n.1. Polycnemum ma- 

 ius A. Br. met den gewonen vorm van Salsola Kali. 



Heukels geeft in de Flora van NederlandDeelIIafl.il: 

 „bladen 4 — 8 m.M." Er komen echter ex. voor met langere 

 bladen, zeker wel tot 20 m.M. 



In ons land schijnt de plant het eerst gevonden door 



