139 



P. arvense P erectum Bogenhardt in Reichenbach's 

 Exsiccata". Deze aanteekening schreven wij in 1903; maar 

 in 1909 bleek ons, dat Reichenbach niet heeft uitge- 

 geven Polyc. majus A. Br. en dat de var. /? erec^wm B o g e n- 

 hardt niets anders is dan een flink ontwikkeld ex. van 

 Polyc. majus A. Br. Uit de vergelijking met de ex. in 

 's Rijksherbarium van Polyc. majus A. Br. bleek ons. dat 

 het ex. van G.. Broers. Kromme Rijn, ook tot deze soort 

 behoort, zoodat ook deze soort als inlandsch moet worden 

 aangemerkt. 



Polycnemum majus A. Br. onderscheidt zich van Pol. 

 arvense L. door de bladen, die bij majus rechtopstaand 

 en stijf zijn; de bladen, bloemen en vruchten zijn grooter 

 en de schutbladen zijn langer dan het bloemdek. De stengel 

 is gewoonlijk 5-15 c.M. 



Ascherson en Graebner merken op in hun Flora des 

 N. O. D. Flachlandes p. 291: „Buiten het aangegeven 

 „kenmerk in de bloemen is P. majus nog gemakkelijk te 

 „herkennen aan de meerdere grootte der bloemen en der 

 „bladen, en aan de hardere en stijvere gedaanteder bladen 

 „en takken. Deze kenmerken zijn aan de kleinste ex. even 

 „duidelijk (de grootste ex. van P. arvense zijn veel grooter 

 „dan die van P. majus) en worden in 't geheel niet door 

 „een gunstige bodemgesteldheid te voorschijn geroepen; 

 „veeleer zijn de groeiplaatsen van P. majus zoo dor als 

 „de droogste van P. arvense." 



Deze uitspraak van Ascherson en Graebner kunnen 

 wij niet zoo grif toestemmen. O.i. is de grens tusschen 

 beide soorten moeilijk te trekken, daar er overgangen be- 

 staan. Ons ex. van Polyc. arvense L. van Vlaardingen bijv. 

 bezit schutbladen, die duidelijk langer zijn dan het bloem- 

 dek en in het Rijksherbarium komen meerdere dergelijke 

 ex. voor. Evenzoo is het ex. van Werkendam (Herbarium 

 Ned. Bot. Ver.) twijfelachtig; het heeft iets grootere vruchten 



