Uü 



en stijve bladen, en zou best tot Pol majMS A. Br. kunnen 

 behooren. 



De beste verschilpunten zijn o.i. de stijve, dikkere bladen 

 van r. majiis in tegenstelling met de slappere, vaak 

 teruggekronide bij P. arvense en de grootere vruchten van 

 P. majus. Koch's Taschenbuch der Deutschen und Schwei- 

 zer Flora geeft nog bij P. majus A. Br. ; „Vruchten eens zoo 

 „groot als bij P. arvense (dit is wel wat testerk. J. en W.) 

 ;,Plant vaak sterker, en heeft het uiterlijk van *Stt^so^airaZi". 



In Oostenrijk- Hongarije komt nog een derde soort voor: 



Polycnemum verrucosum Lang met nog kleinere bloemen, 

 zaden en bladen dan P. arvense L. en de schutbladen iets 

 kleiner dan het bloemdek. 



Koch teekent hierbij aan: „Polycnemum arvense, majus 

 „en verrucosum zijn wel ondersoorten van één hoofdsoort". 



Hiermede zij Polycnemum in de belangstelling der Neder- 

 landsche floristen aanbevolen. 



Rotterdam, Jan. 1910. 



