147 



ze monstruositeiten zijn en meestal gedeeltelijk on vertakt 

 blijven, gemakkelijk te onderscheiden van Fest. elatior. Zij 

 vervallen in tv^ee vormen: m. compositum Sm. en m. ra- 

 mosiim Sm. Bij de eerste zijn de aartjes uitgegroeid tot 

 takken, die onder de plaats, waar ze uit de hoofdas ont- 

 springen een aartje met meestal sterk vergroot kelkkafje 

 vertoonen. De laatste vormt een platte, stijve pluim, waar- 

 van iedere zijtak gelijk is aan een normale Lolium-aM. 

 Deze laatste komen het minst voor, doch wel treft men 

 massa's tusschen vormen aan. 



De on vertakte Lol. perenne L. en de ongenaaide vorm van 

 Lol. multiflonim Lam. {Lol. miiUiflorum'muticiim D.C. fig. 7) 

 zijn weder lastiger te onderscheiden. In normale vormen 

 geeft de lengte van het kelkkafje, d-dt hij Lol. per enne meer, 

 bij Lol. muit. minder dan de helft van het aartje bereikt, 

 een goed kenmerk. Dit helpt echter niet, wanneer men 

 met veelbloemige aartjes van Lol. perenne te doen heeft. 

 (Lol. perenne orgiale Döll.) Dan kan men beide soorten (bij 

 levende exemplaren tenminste) onderscheiden aan den sten- 

 gel, die bij Lol. perenne glad, bij Lol. miiltiflorum naar boven 

 ruw is. Bovendien zijn de bladen van Lol. perenne in den 

 knoptoestand gevouwen (fig. 6), die van Lol. muUiflorum 

 zwak gerold (fig. 9). De bastaard tusschen de beide soorten, die 

 zelden tusschen de stamouders aangetroffen wordt, gelijkt 

 nu eens op een ongenaaide, armbloemige Lol. muUiflorum, 

 dan weer op een genaaide Lol. perenne met broze aartjesspil. 

 De bastaard is onvruchtbaar en de aartjes vallen bij het 

 drogen meestal uit elkaar. 



Ook van Glyceria fluüans R. Br. bestaat een variëteit 

 met aarvormige bloeiwijze, bekend als Gl. fluitans h) lo- 

 Uacea Ascherson. Zij is van alle te voren genoemde 

 soorten en vormen te onderscheiden, doordat de aartjes 

 den normalen vorm behouden : de twee vliezige ongenerfde 

 keikkafjes, de sterk generfde (5 — 7) afgeronde of van boven 



