30 



riaal gefixeerd. Steeds werd sterk Flemmingsch mengsel 

 gebruikt. 



In de zomervacantie had ik gelegenheid dit materiaal in 

 't Laboratorium van Professor Went te snijden. 



Wèl was reeds door Gates in 1909 een stuk gepubliceerd 

 over den bastaard Oenothera lata x 0. (jigas in de Botanical 

 Gazette 48,3 en in het Archiv für Zellforschung, getiteld 

 „The Stature and Chromosomes of Oenothera gigas de 

 Vries", maar zijn resultaten en zijn theoretische beschou- 

 wingen maakten het m. i. wenschelijk, dit materiaal ook 

 eens te onderzoeken, vooral ook daar mij een 0. gigas X 

 Lamarckiana 2^^e generatie ter beschikking stond. Daar 

 het, zooals ik reeds zei, vooral mijne bedoeling was de 

 reductiedeeling te onderzoeken, sneed ik alleen bloemknoppen, 

 die volgens hunne afmeting vermoedelijk de reductiedeeling 

 zouden bevatten, door gebruik te maken van de tabel, die 

 ik vroeger gaf voor Oenothera Lamarckiana '). De helft der 

 praeparaten bleek werkelijk de reductiedeeling te bevatten, 

 de andere of de synapsis of de tetrade. 



Onderzoek van Oenothera lata X gigas, lata-type. 



De vegetatieve deeling gaat geheel regelmatig. Er komen 

 21 chromosomen uit de rustende kern te voorschijn, die 

 zich in 't aequatoriale vlak gaan rangschikken en dan van 

 de pool gezien gemakkelijk zijn te tellen. Bij 0. Lamarckiana 

 liggen de 14 chromosomen in de kernplaten als 7 paren 

 gerangschikt, ') bij dezen bastaard zijn er 7 paar en 7 afzonder- 

 lijk liggende chromosomen te zien. De lengtesplijting wordt 

 eerst zichtbaar als de chromosomen in het aequatoriale 

 vlak gelegen zijn. De helften gaan nu regelmatig uiteen, 

 naar elke pool 21. 



Na de synapsis komt, evenals bij Oenothera Lamarckiana^ 

 het vegetatieve aantal chromosomen, dus 21, te voorschijn. 



1) Recueil Trav. Bot. Néerl. 5, 1909. 



