37 



Wanneer de kernwand gaat verdwijnen, beginnen de chro- 

 mosomen zich te paren, maar er ontstaan 7 paar en 7 

 afzonderlijk liggende chromosomen. 



Bij de eerste deeling gaan de chromosomen der paren 

 naar de verschillende polen ; van de afzonderlijke chromo- 

 somen worden gewoonlijk 3 naar de ééne pool gevoerd, 

 4 naar de andere. Soms liggen ze onregelmatig in de 

 spoel verspreid of beginnen zich in kleinere stukjes te 

 deelen. Aan elke pool komen 7 chromosomen, die dan 

 reeds een splijting voor de tweede deeling vertoonen en 

 3 of 4 chromosomen, die meestal onregelmatiger en minder 

 duidelijk gespleten zijn. Soms komen deze niet aan de pool. 

 Wanneer dan ook de 2 kernen een wand krijgen, worden 

 deze chromosomen soms niet in de kern opgenomen. In 

 de rustende kernen zijn de chromosomen niet duidelijk 

 meer te onderscheiden. Bij de tweede deeling rangschikken 

 zich in 't aequatoriaalvlak 7 duidelijk overlangs gespleten 

 chromosomen en 3 of 4 kleinere chromosomen, die soms 

 ook lengtesplijting vertoonen, maar ook wel zeer onregel- 

 matig zijn. In elke spoel gaan 'dus van 7 chromosomen 

 de helften naar de polen, terwijl van de andere chromosomen 

 de deelen of verspreid liggen in de spoel of in stukjes 

 uiteenvallen. Aan de 4 polen komen dus steeds 7 duidelijke 

 chromosomen en verder dikwijls nog een aantal onregel- 

 matige of stukjes chromatine. Bij het ontstaan der tetrade- 

 kernen wordt deze chromatine soms ook in de kern 

 opgenomen, maar meestal ligt buiten den kernwand nog 

 chromatine. Deze uitgeworpen chromatinestukjes vormen 

 heel dikwijls afzonderlijke kleine kernen, zoowel in de 

 jonge stuif meelkorrels als in den jongen embryozak. Bij 't 

 uitgroeien van den embryozak worden deze extra nuclei 

 bleek en verdwijnen. De reductiedeelingen bleken bij het' 

 ^i^ as- type precies zoo te verloopen en bij de beide bastaarden 

 0. gigas x Lamarckiana en 0. Lamarckiana X gigas 



