43 



dan kromt zich de basis wel naar de wond aan de achter- 

 zijde. Dit bewijst dus, dat de snee aan de voorzij, iets 

 tegenhield wat eene achterwaartsche wondkromming 

 verhinderde; dit „iets" kan niets anders zijn dan een 

 phototropische geleiding, die dus ook aan.de voorzij kan 

 plaats vinden. 



Ten slotte deed spreker experimenten, waarbij tegelijk 

 sneden aan vóór- en achterzijde aangebracht worden, beide 

 voorzien van een micaplaatje, en werkende in vochtige 

 lucht; dan treedt tot zijn groote verrassing, na eenzijdige 

 verlichting van den top toch een basale kromming op, dus kan 

 de geleiding ook langs de zijkanten plaats hebben, terwijl deze 

 proef, en ook de vorige, ten duidelijkste bewijzen, en hier 

 legt spreker zeer groeten nadruk op, dat de resultaten van 

 Boysen Jensen werkelijk moeten worden toegeschreven 

 aan invloed van de wond, en niet aan een opheffing der 

 prikkelgeleiding. 



Sprekers experimenten bewijzen overtuigend, dat er van 

 een lokalisatie van de phototropische prikkelgeleiding, ten 

 minste basaalwaarts, geen sprake is; de prikkelgeleiding 

 bij Avena-coleo^ttielen heeft overal plaats. 



