64 



als Acer Pseiido-platanus de esc hd oom, maar toch achtte 

 ik mij verplicht ook persoonlijk deze plant uit Dod o n aeu s 

 na te zien. Nu geeft deze schrijver een afbeelding van een 

 tak der plant, en tevens een vrucht afzonderlijk. Ik vond 

 dat de tak zonder tw^ijfel Acer Pseudo-platanus voorstelt, 

 maar dat de vrucht evenzeer ongetwijfeld van een andere 

 Acer-soort moet zijn. Toen ik zoover gekomen was, las ik 

 zorgvuldig na zoowel wat Dodonaeus zelf over de plant 

 had geschreven, als wat een later schrijver bij wijze van 

 commentaar hierbij gevoegd had. Op die manier heb ik 

 uren doorgebracht met het peinzen over de beteekenis van 

 acer major uit Dodonaeus en telkens weer kwam ik tot 

 de overtuiging die ik thans nog heb: „de acer major kan 

 behalve Acer Pseudo-platanus nog tevens bedoelen Acer 

 platanoides." Bovendien wordt een synoniem van Bauhinus, 

 die door den bewerker der editie van 1644 vermeld wordt 

 onder acer major, door latere schrijvers beschouwd als 

 betrekking te hebben op Acer platanoides. 



Daar ik aan die eene plant uit Dodonaeus zooveel tijd 

 besteed had, huiverde ik er voor het geheele boek door te 

 werken, iets dat mij later meermalen speet en thans nog 

 spijt. 



Met voordacht heb ik wat lang stilgestaan bij dit eene 

 voorbeeld uit Dodonaeus, omdat hieruit blijkt dat éen 

 zijner afbeeldingen aanleiding kan geven tot verschil van 

 meening. Weinige jaren geleden bleek mij dat dit ook met 

 een enkele andere afbeelding het geval kan zijn. In zijn 

 Woordenboek der Nederlandsche Volksnamen van Planten 

 geeft de Heer Heukels den naam watervlier (Dod.) als 

 syn. van Sambucus Ebulus, de kruid vlier. Naar mijne 

 opvatting evenwel is door Dodonaeus onder dien naam 

 geteekend een vruchtdragende tak, of wil men liever een 

 plant, want er zijn wortels bij afgebeeld, van Viburnum 

 Opulus, de Geldersche roos. Ook hierbij las ik de be- 



