71 



appelboom, quedenboom (p. 513) Malus cydonia ; de 



vrucht daarentegen noemt hij que, queappel, quedeappel 

 (p. 513) Malum cydonium. De peervormige vrucht noemt 

 hij quepeyre Malum struthium. 



Dianthus Caryophyllus, de anjelier, wordt door Kiliaan 

 op heel wat plaatsen genoemd : (p. 23) angheliere, angiere, 

 ghenofifel; (p. 186) ghenoffelbloeme, gheroffel ; (p. 189) ghl- 

 roffel; (p. 203) groffel; (p 410) naeghelbloeme en (p. 504) 

 potbloeme. Namen overeenkomende met potbloeme geven 

 zoowel Paque (potblommen en pottebloem) als de Bo's Idio- 

 ticon (o.a. potbloem en pottebloem) voor de anjelier. Oude 

 wetenschappelijke namen zijn o.a. caryophyllaea, canjoj^hyllus^ 



betonicae species, vetonicae species De bovenvermelde 



oude Nederlandsche namen zijn reeds op den klank af- 

 gaande bijna alle gemakkelijk thuis te brengen - ten 

 overvloede herinner ik er aan dat ik dit nooit heb gedaan — . 

 Ik zal behalve het bij Cyclamen europaeum reeds vermelde 

 voorbeeld van den aerdappel nog een paar voorbeelden 

 geven om aan te toonen hoe gevaarlijk dit kan zijn. 



Op p. 261 geeft Kiliaan iannette, iennette, iennetteken, 

 narcissus, lychnus siluestris, d. i. de dagkoekoeksbloem, 

 Melandryum rubrum, welke in bosschen voorkomt. Maar 

 op. p. 186 vindt men ghennette iannette — blijkbaar is 

 achter ghennette een komma vergeten — , zoodat men op 

 den klank afgaande geneigd zou zijn ghennette te beschouwen 

 als de dagkoekoeksbloem. Gelukkig snijdt Kiliaan de moge- 

 lijkheid daartoe zoo goed als af door te vermelden (p. 186) 

 „ghennette iannette. Equus alipes, pteropes, celer: genus 

 equi Hispanici vulgügennettus, ginnettuSjiannettus." Hieruit 

 blijkt zoo duidelijk mogelijk dat ghennette van Kil. een 

 snelvoetig paard en geen plant is. Die beteekenis heeft het 

 woord behouden, zooals o. a. blijkt uit v. Dale Nieuw 

 Woordenboek der Nederlandsche Taal. Iannette is dus 

 volgens Kil. zoowel een naam voor een paard (volgens 



