81 



(pp. 327, 330 en 634) op kroesbaeye, kroesbesie, kroeselbesi'), 

 kruysbesie, kruysdorenbesien, stekelbesie, stekbesie. Als oude 

 naam voor de vrucht vindt men bij Kil. viia crispa^), 

 waarmede kroesbesie en andere namen dezer vrucht overeen- 

 komen. 



Zeer gemakkelijk is uit Kil. terecht te brengen de naam 

 hinnenbraeme (p. 238) rubus Idaens, want hier komt de 

 oude wetenschappelijke plantennaam toevallig geheel overeen 

 met den nieuwen; Eubus Idaeus is onze framboos. Ge- 

 makkelijk is ook te begrijpen dat hinnenbesie (p. 238) 

 morum ruhi Idaei, de eenigzins op een moerbei gelijkende 

 vrucht van Kubus Idaeus is. 



Rumex Acetosa, de veldz uring, is uit Kil. niet juist 

 gemakkelijk te herkennen, want bijna altijd geeft hij aan 

 deze plant den ouden naam oxalis; hierdoor denkt men 

 onwillekeurig aan het tegenwoordig geslacht Oxalis, waar- 

 mede de oude naam oxalis intusschen niets te maken heeft. 

 Kil. vermeldt voor de veldzuring op pp. 651, 652 en 653 

 achtereenvolgens: suerkruyd, suerckel, suerick, suerampel, 

 suyringh en surckel. Wetenschappelijke namen zijn oxalis, 

 acetosa, rumex en acidiila. Suerkruyd wordt door hem ver- 

 meld uit Leuven, waar volgens Paque de naam zuurkruid 

 nog gebruikt wordt. 



De met Rumex Acetosa verwante Rumex Acetosella, 

 schapez uring, noemt Kil. schaepssuerckel (p. 552) o:ra/is 

 mmuta, acetosella. Ik behoef er nauwelijks op te wijzen 

 dat de oude en de nieuwe Nederlandsche namen een treffende 

 gelijkenis vertoonen. 



Voor Sal via officinalis, salie, geeft Kil. hofkruyd (p. 241); . . . 

 saelgie, salie, sauie (p. 547); salgie, salie (p. 548) en selfe 



1) Stellig een drukfout voor kroeselbesie. 



2) Ik volg overal nauwkeurig de schrijfwijs van Kil.; thans 

 zou men schrijven uva crispa. 



