83 



Meelpeere, suyppeere (p. 381) sorbum] sorbe, sorbenbese, 

 sorbappel (p. 610j sorhum zijn namen voor de vracht van 

 den sorbenboom, Sorbus domestica L. De plant zelf 

 geeft Kil. op onder de namen sorbenboom, sorbappel- 

 boom (p. 610) sorbus; suyppeerboom (p. 652) sorbus. Op 

 p. 610 geeft Kil. ook enkele namen in moderne talen, b.v. 

 als Duitsch Sorbappel — die terug te vinden is in Sorbapfel — 

 en als Engelsch sorbo apple — die in later tijd sorb apple 

 genoemd werd. Suyppeere heette de vrucht omdat ze werd 

 uitgezogen en niet gegeten; of deze vrucht nog gebruikt 

 wordt weet ik niet. 



Toen Linnaeus geslachts- en soortnamen noodig had voor 

 zijn binaire nomenclatuur, gebruikte hij zooveel mogelijk 

 bestaande namen. Hij liet daarom aan den sorbenboom den 

 naam Sorbus behouden, maar koos dezen als naam van het 

 geslacht en voegde er den naam domestica aan toe als 

 bewijs dat hij enkel gekweekt en niet wild voorkwam. 

 Waar Linnaeus aan een plant een uit drie woorden be- 

 staanden naam gaf — b.v. Scandix Pecten Veneris') — deed 

 hij dit omdat zij bekend was onder een dubbelen naam ; in dat 

 geval gebruikte hij dien dubbelen naam steeds als soortnaam. 



Kanckerbloeme (p. 278) vrinaria^ dens leonis^ rostrum por- 

 ciniim, capiit monachi, dens caninusi^de paarden bloem, 

 Taraxacum officinale. Op p. 479 vermeldt Kil. haar als pa- 

 penkruyd, papenbladt, dens leonis^ vrinaria, hieracium officin. 

 taraxacon, corona et caput monachi. De oude naam urinaria 

 is zeer karakteristiek omdat ze herinnert aan het gebruik 

 der plant als diureticum; Littré vermeldt voor haar den 

 Franschen naam urinaire. Caput oi corona rnonaclü heette ze 

 naar den algemeenen bloembodem als de vruchtjes er af- 

 geblazen of afgewaaid zijn. Men ontmoet dien naam o. a. 

 in het Engelsche priest's crown. Ook de namen dens 



1) Kil. noemt deze plant naeldenkeruel (p. 411) Vencris ^pecten 

 scandix. 



