84 



canhius en (/. leonis vindt men nog in sommige moderne 

 talen vertegenwoordigd. 



Quendel (p. 514) serpülum, matris animnla, thymus 

 agresHs is de wilde tij m, Thymus Serpyllum. De verwante 

 Thymus vulgaris, de tijm, heet bij Kil. tijm, tijmmoes 

 (p. 671) tJiT/fnus, dat is de tijm bij uitnemendheid. Nog 

 steeds wordt in de geneeskunde onder herba thymi uit- 

 sluitend verstaan het kruid en onder oleum th^mii de 

 aetherische olie van deze plant. Paque geeft den naam 

 tij moes als nog tegenwoordig gebruikt. 



Ter we (p. 669) triticum en weyte (p. 707) zijn beide 

 namen voor Triticum vulgare, de tarwe. Iemand die 

 niet bekend is met oude nomenclatuur zal niet licht op 

 het denkbeeld komen dat olyra, far candklum welke Kil. 

 (p. 22) achter het woord amel koren geeft een met triticum 

 verwante soort is. Toch is olyra een der synoniemen voor 

 Triticum dicoccum. Frumentum monococcon (p. 131), een- 

 koren, zal men ook niet terstond voor een soort van Triti- 

 cum houden, het is Triticum monococcum. Ook de spelt, 

 Triticum Spelta, is niet zeer gemakkelijk uit Kil. thuis te 

 brengen hetgeen blijkt uit de wetenschappelijke namen die 

 hij opgeeft, nml. (pp. 111, 128 en 615) ador, far^ far 

 adoreum en zea. Nederlandsche namen zijn volgens Kil. 

 (t. a. pi.) dinckel, dinckelkoren, dunckelkoren en spelte. 



Kamerkruyd (p. 277) barhicapra] reynette, gheytenbaerd 

 (p. 526) zijn namen voor de m o erasspi raea, Ulmaria 

 palustris, welke door Linnaeus Spiraea Ulmaria werd 

 genoemd. Den naam barbicapra vindt men terug in goat's 

 beard, barbe de chèvre, enz. 



Tortsenkruyd, wolkruyd (p. 679) verbascum, lucernalis 

 herba^ candela regia; wolblad (p. 817) en wolblaederen 

 (p. 817) .... offlcin. tapsus barbatus beteekenen alle de 

 koningskaars, Verbascum Thapsus. 



Bekeboom (p. 66) cepea, anagallis aquatica vulgo becabunga 



