85 



is onze beekpunge, Veronica Beccabunga, voor welke 

 plant Kil. ook opgeeft waeterponghe, backponghe (p. 781) 

 lauer, anagallis aquatica. Uit het voorafgaande blijkt duide- 

 lijk dat die laatste naam syn. is met becabimga, hetgeen 

 eigenlijk geschreven moet worden beccabunga, en waarnaar 

 Linnaeus de plant Veronica Beccabunga noemde. Of Kil. 

 zich vergist door op te geven (p. 781) dat waetermerck 

 een andere naam is voor waeterponghe durf ik niet beslissen. 

 De naam merck zou mij eerder doen denken aan een 

 umbellifeer. 



Op p. 751 geeft Kil. vioole, violette, ^/ioZa ; een paar regels 

 lager geeft hij vioolette O? vioole, viola nigra, purpiirea .... 

 Alle drie deze wetenschappelijke namen zijn syn. van 

 Viola odorata, het Maartsch viooltje. 



Nestelkruyd, nestelinckkruyd (p. 415); seegras (p. 579); 

 seekruyd (p. 579) ; seenestelen (p. 580) ; wier, zeegras (p. 804) 

 zijn Nederlandsche namen voor zeegras, Zostera marina. 

 Als v/etenschappelijke namen vermeldt Kil. (t. a. pi.) alga, 

 alga marina, fucus marimis en vlua. Ieder weet dat het 

 eiland Wieringen zijn naam te danken Jieeft aan deze plant, 

 die o. a. op de kust van Texel veel wordt opgevischt. 



Aan het slot van mijn stukje nog enkele opmerkingen. 

 Slechts een klein deel van de Kiliaansche namen heb ik 

 in het voorafgaande besproken om het stukje niet al te 

 lang te maken. Ik koos voornamelijk voorbeelden waaruit 

 bleek dat een oude wetenschappelijke naam wel een ge- 

 slachtsnaam ^) kan schijnen, maar het niet is. Andere 

 voorbeelden koos ik o. a. om te laten zien hoe weinig de oude 



1) Wellicht een drukfout voor violette. 



2) Natuurlijk bedoel ik een geslachtsnaam in den tegen woordi- 

 gen zin. Ik heb bij een ouden schrijver nog nooit een schijnbare 

 tegenwoordige geslachtsnaam ontmoet, die niet betrekking had op 

 één soort — of op een paar verwante soorten — in plaats van 

 op het gehcele geslacht. 



