95 



dun kegelvormig, grijs-viltig behaard. Stijl lang, stempels 

 half zoo lang als de stijl, ongedeeld, gaffel vorm ig. 



Over deze soort loopen de meeningen zeer uiteen. 



V. Seemen zegt: „Door de constante kenmerken en het 

 bepaalde verspreidingsgebied kan deze wilg wel voor een 

 zelfstandige soort gehouden worden. 



Volgens anderen is het een bastaard van S. viminalis L., 

 maar het laatste woord is hierover nog niet gesproken. 



Wild schijnt de plant voor te komen in Oost Europa en 

 Azië, maar wordt veelvuldig aangeplant. 



Salix depressa L. is volgens den Prodr. Fl. Bat. Ed. II 

 1618 door V. E eden vermeld in het Kruidk. Arch. voor 

 de Bennebroeker binnenduinen ; maar deze opgave heeft 

 dringend nadere bevestiging noodig. 



Salix fragilis L. is een vrij algemeene soort, bij welke 

 men de volgende van zou kunnen onderscheiden : 



A. latifolia And. Bladen 4 x zoo lang als breed. 



B. angustifoUa Kern. Bladen 5 a 6 x zoolang als breed. 

 Bij beide vormen kan men verder onderscheiden : 

 1. 'discolor Kern. met aan de onderzijde blauwgroene 

 bladeren en 2. concolor Kern. met aan de onderzijde 

 bleekgroene bladeren. 



C. decipiens Hoffm. Takken ledergeel tot bruinrood; de 

 onderste bladeren der takjes breed-omgekeerd-eirond, 

 zeer stomp. 



De algemeenste vorm is wel B. angustifoUa Kern. De 

 bladeren hebben hierbij een lengte van 8K — 17c.M. bij een 

 breedte van lK-3 c.M. Ze zijn lang toegespitst en in den 

 steel versmald. Bij A. latifolia A n d. is de lengte 7>^ — 14 c.M. 

 en de breedte 2-3>^ c.M.; en hebben ze een eironden voet. 

 In het herb. N. B. Y, komt misschien 1 ex. voor (zie bij 

 C. decipiens) \ in ons eigen herb. hebben wij ook 1 ex. 



