98 



Het aantal inlandsche ex. is nog te klein, om verschillende 

 vormen te gaan onderscheiden. Ook voor ons land schijnt 

 de opmerking waar te zijn, dat ? ex. zeldzamer zijn dan (5. 

 Het aantal meeldraden schijnt meestal 5; slechts bij een 

 inzending van Lak o (1905. Lichtmis kanaal) waren enkele 

 losse bloemen met 8 meeldraden. 



Salix phylicifolia L. is weer een van de planten van 

 V. E eden. Uit de afbeelding in Flora Batava 1438 valt 

 weinig op te maken. Ze werd gevonden aan den waterkant 

 van het Bolwerk te Haarlem. Wild was de plant daar in 

 geen geval. 



S. phylicifolia P laurina Koch is S.capreaX phylicifolia 

 en is eveneens door v. E eden vermeld, n.1. „achter het 

 gesticht Meerenberg." Noch een ex. noch een af beelding is 

 ons van v. E eden bekend. 



Men zij bijzonder voorzichtig met langstijlige vormen 

 van S. caprea of S. repens. Zoo verzamelden wij eens een 

 aantal katjes van *S'. repens in de duinen bij Hoek van 

 Holland, waarbij er later een bleek, die bijzonder lang 

 gestij ld was en bij het drogen geheel zwart werd. Wij 

 konden helaas de struik niet meer terugvinden, maar 't is 

 zeker geen S. nigricans Sm., waartoe men met de flora's 

 zou komen. Dergelijke vormen zouden ook v. E eden par- 

 ten hebben kunnen spelen. Zoo is bij S. j^hylicifolia de 

 opgave van v. E e den wel vreemd: „deze heester wordt 

 ongeveer 10 voet hoog", als men weet, dat bij slechts 

 hooge uitzondering de boom 3 M. wordt! 



Salix purpurea L. is een van onze algemeenste soorten. 



Over de indeeling in vormen is nog weinig te zeggen, 

 daar moeilijk valt uit te maken, wat als de gewone vorm 

 moet worden beschouwd. Noemt men den gewonen vorm A. 

 genuina Döll. dan heeft men daarnaast : B. Lamher tiana Sm. 



