100 



Door de grijsgrauwe, iets blauw berijpte, op do allerjongste 

 na niet-verkleurde bladeren en de 5 c.M. lange vruchtkatjes 

 maakt dit ex. den indruk van een geheel andere soort. 

 Het was door Boer lage eerst beschouwd als Kaspische 

 Zandwilg (dit is S, daphndides V i 1 1.), later als S. purpurea L. 

 var.? De var. is voor ons nog onbekend. 



Verscheidene auteurs hebben een var. Helix onderschei- 

 den, die thans als synoniem bij verschillende vormen en 

 bastaarden fungeert. Daarom is het beter, dien naam 

 niet meer te gebruiken. In navolging van v. Hall 

 (Fl. B. S. 696) beschouwden verscheidene oudere floristen 

 als zoodanig ex. met tegenovergestelde bovenste bladeren. 



Misschien is hier gevonden de var. amplexicaulis 

 Boissier. Deze heeft zittende of bijna zittende bladeren 

 met afgeronden stengelomvattenden voet. Daar de var. 

 voorkomt in Montenegro, Bulgarije, Griekenland en 

 Klein-Azië, wagen wij niet te beslissen, zonder exem- 

 plaren uit die streken gezien te hebben, of onze deter- 

 minatie juist is. Het bewuste ex. uit ons herb. is door ons 

 te Rotterdam gevonden aan de Maas bij het spoorwegterrein 

 bij de Oude Plantage. Wel komen om Rotterdam meer 

 vormen voor, waarover Toepffer ons schreef, dat de 

 blad vorm aan die van de var. amplexicaulis Boissier 

 herinnert. 



Salix repens L. Van deze algemeene soort geven wij 

 een indeeling, die op het oog veel, inderdaad slechts weinig 

 afwijkt van den Prodromus. 



't Is ons namelijk gebleken, dat de var. fusca Sm. in 

 het herbarium zeer lastig van de var. vulgaris W immer 

 te onderscheiden valt. Verder geeft de naam rosmarinifolia 

 Koch niet L. ook al aanleiding tot verwarring en verdient 

 het de voorkeur, daaraan een anderen naam te geven. 



Volgen wij v. Seemen, dan blijkt, dat hier alleen voor- 



