102 



Salix stipularis Smith. Over dezen wilg is men liet 

 evenmin eens als over S. cJasyclados W immer. De meeste 

 schrijvers zien er een bastaard in van S. viminalis L. 

 Zonder eenige opgave van reden beschouwt v. Seemen 

 haar in Ascherson-Graebner's Synopsis IV als een onder- 

 soort van S. dasyclados, met deze opmerking: „Zeer veel 

 gelijkend op de hoofdsoort, maar de bladen zijn smaller, 

 van onderen sterker, bijna zijdig-viltig behaard. Zijnerven 

 ook van de middel nerven breed afgaand, maar grover, naar 

 den rand zwakker te voorschijn komend. 



Steunbladen lancetvormig, spits, gezaagd, aan den voet 

 kort versmald. Stijl langer, stempels langer en smaller. 

 Klier smaller. 



In Noord-D uitschland zeker wel wild op de eilanden 

 Borkum en Norderney, en in Oldenburg. Verder in België 

 en Holland : Brabant." Waar zou deze opgave op be- 

 rusten ? 



„S. stipularis Smith staat dichter bij S. viminalis dan 

 bij S. dasyclados.'' Deze opmerking van v. Seemen (en 

 ook van anderen) treft te meer, daar de vraag rijst, waarom 

 V. Seemen haar dan niet als ondersoort van *S'. viminalis 

 opgenomen heeft. 



Veel meer kunnen wij ons vereenigen met de opvatting 

 van Toep f f er, die deze ons in een schrijven mededeelde, 

 dat hij n.1. S. stipularis beschouwde als een der vele vormen 

 van S. cinerea X viminalis (dit deed Kern er ook reeds). 

 En dit kan ook best. De meeste flora's, die S. stipularis als 

 aparte soort geven, vermelden dan ook geen vorm van 

 S. cinerea X viminalis^ die dicht bij ♦S'. viminalis staat. 



S. stiimlaris is vaak verward met S. caprea x viminalis 

 en met enkele vormen van S. ciney^a x viminalis. Naar 

 onze meening moeten de steunbladen hier den doorslag 

 geven en behooren alleen ex. met flinke, langgepunte steun- 

 bladen tot S. stipularis. Is dan bovendien het vruchtbeginsel 



