37 



C o h e n S t u a r t de zijne over de temperatuurs-coëfficienten 

 van physiologische processen. 



Dr. I. Boldingh, die eenige malen op Terschelling is 

 geweest, wenscht hier van zijn waarnemingen achtereenvol- 

 gens te bespreken: de groote duinpannen of valleien, de 

 vorming van z. g. embryonale duinen en de C3^anophyceeën- 

 vegetatie aan het strand. 



Door Lorié was de meening verkondigd, dat de groote 

 duinpannen door den wind gevormd zouden zijn, Dub o is 

 veronderstelde dat het oorspronkelijke stukken land waren, 

 omgeven door later gevormde duinen. De plantengeogra- 

 phische studie zou misschien meer nieuwe gegevens aan 

 de hand kunnen doen. De Flora, van Terschelling was tot 

 dusverre vooral bekend uit de onderzoekingen van Hol- 

 kema (1870), door de" uitkomsten van eene excursie der 

 Ned. Bot. Ver. in 1886 en door onderzoekingen van van 

 Eed en en Vuyck; eene voldoende kennis der flora, vooral 

 der plantenformaties werd daardoor echter nog niet verschaft. 

 In de duinvalleien komen o. a. veel voor Salix rejmis, An- 

 thoxanthum odoratiim, Erica, Carex, Vaccinium macrocar- 

 jMMj Jimcus, Eriophorum angustifolium^ Drosera rotiindi- 

 folia en Nostoc pruniformis, terwijl op de heide bij Midland 

 Empeirwn, Calluna^ Erica en Myrica veel voorkomen. Door 

 Graebner wordt de heide van Noord Duitschland in 4 ver- 

 schillende formaties verdeeld, die elk door bepaalde planten 

 zijn gekarakteriseerd; tot welk der typen deze heide be- 

 hoorde was echter niet goed uit te maken, daar van alle 

 typen karakterplanten voorkwamen. 



Uit het voorkomen van Empetrum, Calliina, Erica en 

 Myrica meende spreker te mogen afleiden dat we hier met 

 een uit het Oosten binnengedrongen heideformatie te maken 

 hebben. Terwijl toch volgens de opvatting van Mas sart 

 onze duinen hun plantengroei van uit het Zuiden hebben 



