69 



Daar het bij de determinatie vooral op den vorm der 

 vleugels van de onderste kelkkafjes en op de lengte en 

 vorm der bovenste kelkkafjes aankomt, blijkt hieruit een 

 groot verschil met Phal. minor Retz. Bij de laatste zijn 

 de vleugels uitgebeten-getand en veel langer en broeder 

 dan bij Phal. angusta. Ook is bij Phal minor meest slechts 



1 van de beide bovenste kelkkafjes normaal ontwikkeld en 

 eindigt niet in een penseelachtig pluimpje zooals bij Phal. 

 angusta. 



Vergeleken echter met de beschrijving en afbeelding van 

 Phal. intermedia uit Britton en Brown konden wij geen 

 verschil ontdekken. Nogmaals zonden wij eenige exemplaren 

 aan Prof. E. Ilackel, doch nu van 1901 en 1902, dus veel 

 kleinere en deze waren nu wel Phal. intermedia B o se. Il 

 met de opmerking: Phal. angusta Ne es (1829) istnureine 

 Varietat der Phal. intermedia Bosc. (1810) aber die letzt- 

 gesandten Pflanzen niiheren sich mehr dem Typus; terwijl 

 hij ons aanbeval, om over het verschil tusschen beide 

 soorten te raadplegen: Gay.: Flora chilena tome VI Gra- 

 mineeën (bewerkt door Desvaux). 



In dit laatste werk vindt men inderdaad beschrijvingen 

 van Phal. angusta Ne es en Phal. microstachya D.C. = 

 Phal. intermedia Bosc. Eigenaardig echter, is de beschrij- 

 ving der aartjes bij beide soorten letterlijk gelijk. Alleen de 

 beschrijving van de habitus wijkt af, vgl. : 



Phal. angusta Nees. P. annua, culmo cra-sso, 2 — 5 pedali; 

 foliis late linearibus; vaginis internodies brevioribus; pani- 

 cula spiciformi, angusta, cylindricea, 2 — 4 pollicari ; spiculis 



2 — 2% lin. longis; etc. 



Phal. microstachya D.C. P. annua, caespitosa, culmis 

 fasciculatis, basi geniculatis, pedalibus^ gracilibus, foliis line- 

 ari-lanceolatis, brevibis; vaginis superioribus ventricosis; 

 spiculis 214. lin. longis; panicula spiciformi, ovata, v. ovato- 

 elongato 1 — 1]4 pollicari etc. 



