SI 



Glyceria plicata Fr. 



Deze soort is zoo nauw verwant niet Glyceria flultans 

 R. Br., dat velen ze slechts als een variëteit dezer laatste 

 beschouwen. Ook stemmen de beschrijvingen uit gezagheb- 

 bende flora's niet overeen. Allen geven op: pluim naar 

 alle zijden uitstaand (en dus niet zooals bij Glijc. 

 fluitans naar 1 zijde gekeerd. Als tweede kenmerk vindt 

 men: kroonkafjes eivormig, stomp. Het uitstaan der 

 pluim, dat wel is waar niet aan gedroogde exemplaren is 

 waar te nemen, geeft aan de levende plant een zeer karak- 

 teristiek uiterlijk, dat opvallend verschilt van Gl. fluitans. 

 Bovendien is ze hooger en krachtiger, de bladen zijn meestal 

 saamgevouwen (vgl. den naam), en de onderste pluimtak- 

 ken staan 2-4 bijeen. Wij bezitten een exemplaar in Aug. 

 1903 te Rotterdam in uiterwaarden langs de Maas ge- 

 plukt, dat de opgegeven kenmerken zeer goed vertoont. 

 Opvallend zijn de aartjes, waarvan de bloemen dicht ineen 

 staan en de kroonkafjes zeer stomp zijn. Bij Glyc. fluitans 

 staan de bloemen veel verder uiteen en zijn de kroonkafjes 

 veel spitser. Voor zoover aan beperkt materiaal is na te 

 gaan, is het stomp of spits zijn der kroonkafjes waarschijn- 

 lijk niet constant. Of kweekproeven in die richting reeds 

 zijn gedaan, is ons onbekend. Wij volgen dus voorloopig, 

 A. u. G. (Synopsis p. 448), die ze als afzonderlijke soort 

 opnemen. Ons exemplaar is volkomen identisch met Zweed- 

 sche exemplaren van Lindeciuist. Verder zagen wij nog 

 inlandsche exemplaren door B. H. Danser verzameld in 

 een sloot te Rotterdam en exemplaren uit N. Limburg. 

 Deze laatste zijn echter te laat verzameld en daardoor 

 moeilijk te vergelijken. Daar ze uit bijna geheel Europa 

 bekend is, is het niet te verwonderen, dat ze ook in ons 

 land voorkomt. 



6* 



