88 



Diplachne fusca P. B. 



September 1906 vonden wij langs den Maashaven te 

 Eotterdam eenige grassen, die w\j foutief ii\s Festiica angusta 

 Nees determineerden en vermeldden. Door een opmerking 

 van Prof. E. Hack el er op opmerkzaam gemaakt, bleek 

 bij onderzoek de fout en hierrnede herstellen wij ze. De 

 plant is dicht zodevormend, met aan de basis vertakte, 

 eenigszins gezwollen stengels. De bladen zijn borstelvormig 

 samengevouwen, iets dik. Ligida driehoekig, tot 14 c.M. 

 lang. Pluim dicht en lang; bij rijpheid staan de takken 

 bijna loodrecht af. Aartjes zeer kort gestoeld, 5 m.M. lang, 

 4-9 bloemig, meestal donker van kleur, bijna zwart, kelkr 

 kafjes vliezig, uitgerand stomp, het onderste 2, het bovenste 

 3 m.M. lang. De as v/h. aartje onder de bloemen kort wit- 

 harig. De kroonkafjes hebben 3 sterke eenigszins gewim- 

 perde nerven, ze zijn stomp en aan de uitranding van een 

 zeer korte stekelpunt voorzien. De plant groeit in tropisch 

 Azië, Australië en Afrika en is bij ons aangevoerd. Stand 

 gehouden heeft ze niet. 



Bromus madritensis L. 



In het vereenigingsherbarium zijn overgegaan uit het 

 herb. van Hall eenige planten, gevonden door A. de Beyer 

 bij Nijmegen (etiket als gewoonlijk zonder jaartal.) Zij zijn 

 gedetermineerd als „Bromus sterilis" junior. Dat het geen 

 jonge exempl. zijn blijkt hieruit, dat ze duidelijk vrucht 

 vertoonen en enkele reeds uitvallen. Toch is de vergissing 

 wel te begrijpen, daar de pluim tak ken zeer kort zijn en 

 rechtop staan en bovendien de bladen eenigszins ongewoon 

 ontwikkeld zijn. Het is inderdaad Bromus madritensis L. 

 Van latere vondsten bij Nijmegen is ons niets bekend 

 zoodat ze wel weer verdwenen zal zijn. 



