89 



Bromus villosus Forsk. 



Juli 1910 vonden wij op een aanvoerterrein te Rotterdam 

 een aantal exemplaren dezer soort bijeen, die zeer kenbaar 

 waren aan de buitengewoon lange aartjes (met de naalden 

 7 a 8 C.M.) Daar de pluim zeer los is en vrij lange pluira- 

 takken bezit, waarvan er verscheidene bijeen staan, behooren 

 ze tot Br. villosus. A maximus Desf. I Gussonei Richter, een 

 vomi, meestal als de gewone Bromus maximus Desf. be- 

 schouwd en in 't Middellandschezee-gebied voorkomend. 



Bromus adoënsis Hochst. 



Deze, in Abessinië thuis behoorende plant, vonden wij in 

 zeer groot aantal langs de Maashaven te Rotterdam (bij de 

 graanele vator). Ze heeft de habitus van Bromus sterilis en 

 de aartjes gelijken eenigszins op die van Bromus arvensis. 

 De determinatie geschiedde door Prof. E. H a c k e 1. Daar 

 de plant in Europeesche flora's niet vermeld wordt, volgt 

 hier een beschrijving. Stengel rechtopstaand, glad. Bladen 

 kort en zacht behaard, smal. Ligula doorschijnend en getand, 

 pluim ten slotte overhangend, de takken half-kransstandig, 

 3 — 5 bijeen, heen en weergebogen, iets behaard, naar den 

 top eenige min of meer samengedrukte aartjes dragend. 

 Aartjes 5 — 10 bloernig, ovaal-lancetvormig, glanzig; kelk- 

 kafjes zeer ongelijk, het onderste 3 nervig, het bovenste 

 5 — 7 nervig; kroonkafjes aan. den rand bleed vliezig, naar 

 den top toe scherp tweetandig; de kafnaald boven den top 

 van het aartje uitstekend. 



Bromus Japonicus Thunb. 



Deze soort, onder den naam Bromus patulm Mert. und 

 Koch, heeft veel verkeerde determinatie's veroorzaakt. De 

 plant door Wttewaal bij Ossendrecht onder dien naam 

 verzameld, is Bromus commutatus. 



